Ο τελευταίος προϋπολογισμός του σημερινού ελληνικού κράτους...

Ο τελευταίος προϋπολογισμός του σημερινού ελληνικού κράτους...:

Κατατέθηκε ο Κρατικός Προϋπολογισμός για το 2013. Σε σχέση με το προσχέδιο που είχε δοθεί στην δημοσιότητα πριν λίγες εβδομάδες, τελικά ο προϋπολογισμός του 2013 που κατέθεσε ο Στουρνάρας με τ’ όνομα, εμπεριέχει, αφενός, συνολικά μέτρα ύψους 10,983 δις ευρώ, κατά 2 περίπου δις ευρώ περισσότερα απ’ ότι προβλέπονταν στο προσχέδιο. Οι προβλέψεις για την ύφεση και την ανεργία το επόμενο έτος αναθεωρήθηκαν προς τα πάνω σε σχέση με το προσχέδιο, σε 4,5% και 22,8% αντίστοιχα, όπως άλλωστε και ο στόχος για το έλλειμμα στο 5,2% του ΑΕΠ (9,4 δισ. ευρώ). Με άλλα λόγια περισσότερα μέτρα και περικοπές με αποτέλεσμα βαθύτερη ύφεση και ανεργία. Αυτά προβλέπει ο νέος προϋπολογισμός.

Πίνακας 1: Ληξιπρόθεσμες Υποχρεώσεις Γενικής Κυβέρνησης
Υποτομέας	Δεκ. 2010	Δεκ. 2011	Ιαν. 2012	Φεβ. 2012	Μαρ. 2012	Απρ. 2012	Μάι. 2012	Ιούν. 2012	Ιουλ. 2012	Αυγ. 2012
Υπουργεία	866	567	664	738	796	797	837	916	884	910
Τοπική Αυτοδιοίκηση (ΟΤΑ)	577	882	829	1.075	895	861	781	771	814	835
Νοσοκομεία	1.523	1.281	1.370	1.471	1.556	1.586	1.612	1.630	1.636	1.712
Οργανισμοί Κοινωνικής Ασφάλισης 1	2.086	3.666	3.740	3.748	3.808	3.834	3.844	3.979	3.967	4.122
Λοιπά Νομικά Πρόσωπα	284	268	320	318	267	330	326	329	323	323
Σύνολο Γενικής Κυβέρνησης	5.337	6.664	6.923	7.350	7.384	7.407	7.401	7.625	7.624	7.902

Αξίζει να σημειώσουμε ότι η μείωση του ελλείμματος επιτυγχάνεται με μια εξαιρετικά πρωτότυπη μέθοδο. Με την παύση των πληρωμών του ελληνικού δημοσίου προς το εσωτερικό. Δείτε τον πίνακα 1, όπου καταγράφονται οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της Γενικής Κυβέρνησης. Τον Δεκέμβριο του 2010 ανέρχονταν στα 5,3 δις ευρώ, τον Δεκέμβριο του 2011 στα 6,7 δις ευρώ, ενώ τον Αύγουστο του 2012 έφτασαν τα 7,9 δις ευρώ. Έως το τέλος του έτους θα υπερβούν τα 8,5 δις ευρώ. Κι έτσι έχουμε το εξής εντυπωσιακό φαινόμενο: να μειώνεται το έλλειμμα, όσο αυξάνουν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές του ελληνικού δημοσίου. Με τον τρόπο αυτό να δείτε ότι θα πετύχουν πρωτογενές πλεόνασμα εκτινάσσοντας τις ληξιπρόθεσμες οφειλές πάνω από τα 10 δις ευρώ. Όσο περίπου προβλέπουν να είναι το κρατικό έλλειμμα για το 2013. Αυτό κι αν είναι επιτυχία. Σταματώ να πληρώνω ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις υπουργείων, ΟΤΑ, νοσοκομείων, Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης και λοιπών νομικών προσώπων και έπειτα κοκορεύομαι ότι έτσι έπεσε το έλλειμμα. Μεγαλείο! Και να φανταστεί κανείς ότι από το 2010 έως σήμερα η μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος οφείλεται τουλάχιστον κατά  48% στο γεγονός ότι το ελληνικό δημόσιο έχει προχωρήσει σε ευρείας κλίμακας παύση πληρωμών προς το εσωτερικό.

Όμως μην ανησυχείτε. Όποιος επιβιώσει, θα χαρεί την έξοδο από την κρίση. Ή μήπως όχι;

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, κ. Σαμαράς στις 30 του μηνός ανακοίνωσε αιφνιδίως: «Ολοκληρώσαμε σήμερα τη διαπραγμάτευση για τα μέτρα και τον Προϋπολογισμό. Κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν. Εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια πιέσεων και χρόνου. Πετύχαμε σημαντικές βελτιώσεις, ακόμα και την τελευταία στιγμή... Εφόσον εγκριθεί η συμφωνία αυτή και ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός, η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ. Και θα βγει από την κρίση. Πέρα από τη συμφωνία, ήδη προσπαθώ να δοθούν στην Ελλάδα περισσότερα από 31 δισεκατομμύρια ευρώ, ώστε να υπάρξει αισθητό αποτέλεσμα στην πραγματική οικονομία. Το πρόβλημα από δω και στο εξής δεν είναι εκείνο ή το άλλο μέτρο… Το πρόβλημα είναι το ακριβώς αντίθετο: τι θα μπορούσε να συμβεί, αν δεν περάσει η συμφωνία και οδηγηθεί η χώρα στο χάος. Και πόσο πιο οδυνηρή θα ήταν για ολόκληρο τον ελληνικό λαό μια τέτοια εξέλιξη. Από οικονομική άποψη και - ακόμα χειρότερα - από πολιτική άποψη. Αυτοί οι κίνδυνοι πρέπει να αποφευχθούν. Κι αυτό εναπόκειται πια στην υπευθυνότητα όλων των κομμάτων και του καθενός βουλευτή ξεχωριστά». 

Η δήλωση αυτή θα μείνει στην ιστορία. Ας την δούμε πιο προσεκτικά. Ο κ. Σαμαράς είπε: «Κάναμε ό,τι ήταν δυνατόν. Εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια πιέσεων και χρόνου. Πετύχαμε σημαντικές βελτιώσεις, ακόμα και την τελευταία στιγμή.» Αυτό που πέτυχαν είναι να αυξηθούν οι περικοπές και οι μειώσεις κατά 2 δις ευρώ περίπου απ’ ότι είχαν υπολογίσει στο προσχέδιο του προϋπολογισμού. Κι αυτό, ομολογείται στις επίσημες προβλέψεις για το 2013, ότι θα επιδεινώσει την ύφεση και την ανεργία. Ευτυχώς λοιπόν που ο κ. Σάμαρας μας διαβεβαίωσε ότι «κάναμε ότι ήταν δυνατό» και «εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια των πιέσεων.» Αυτό πραγματικά αποτελεί υποδειγματική διαπραγμάτευση. Πιέζεις, κάνεις ότι καλύτερο και καταλήγεις με χειρότερα αποτελέσματα απ’ ότι πριν! Φαντάσου να μην πίεζαν για το καλύτερο τι θα είχε γίνει.

Δεν έμεινε μόνο εκεί. Ο κ. Σαμαράς συμπλήρωσε: «Εφόσον εγκριθεί η συμφωνία αυτή και ψηφιστεί ο Προϋπολογισμός, η Ελλάδα θα παραμείνει στο ευρώ. Και θα βγει από την κρίση. Πέρα από τη συμφωνία, ήδη προσπαθώ να δοθούν στην Ελλάδα περισσότερα από 31 δισεκατομμύρια ευρώ, ώστε να υπάρξει αισθητό αποτέλεσμα στην πραγματική οικονομία.» Προσέξτε λογική. Για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ είναι υποχρεωμένη να ακολουθεί μια πολιτική μαζικής εξόντωσης του πληθυσμού της και εξανδραποδισμού της οικονομίας της. Το βάθεμα της ύφεσης και η εκτίναξη της ανεργίας αποτελεί τον μοναδικό δρόμο για την παραμονή της χώρας στο ευρώ, αλλά και για να βγει από την κρίση! Τώρα, τι να πει κανείς. Πώς είναι δυνατό να βγεις από την κρίση κρατώντας το ευρώ και εφαρμόζοντας πολιτικές επιδείνωσης της ύφεσης; Που αλλού έγινε κάτι τέτοιο; Μήπως η υπόλοιπη ευρωζώνη πάει καλύτερα; Ούτε κατά διάνοια. Ακόμη και το γνωστό για την δογματική προσήλωση του στην πιο σκληρή εκδοχή των πολιτικών βίαιης προσαρμογής, περιοδικό Economist (27/10) αναγκάστηκε να ομολογήσει: «Το επιχείρημα ότι οι περικοπές στον προϋπολογισμό θα μπορούσαν να δώσουν ώθηση στην ανάπτυξη, κοινή πεποίθηση πριν από δύο χρόνια, έχει απαξιωθεί. Η λιτότητα μπορεί να είναι επεκτατική αν οδηγεί σε μια απότομη πτώση των επιτοκίων, αλλά αυτό δεν συμβαίνει σήμερα. Πολλές χώρες προχωρούν σε περικοπές ταυτόχρονα, την ίδια ώρα που πολλά νοικοκυριά προσπαθούν να μειώσουν τα χρέη τους. Τα ονομαστικά επιτόκια σε πολλές περιοχές είναι κοντά στο μηδέν. Υπό αυτές τις συνθήκες, οι περικοπές του προϋπολογισμού θα βλάψουν την ζήτηση περισσότερο από το συνηθισμένο.»

Με άλλα λόγια, οι περικοπές που συνεχίζονται από εδώ και πέρα θα επιδεινώσουν ακόμη περισσότερο την ύφεση απ’ ότι πριν. Και τι πάει να πει αυτό; Ποιος νοιάζεται; Μήπως ο Σαμαράς, που του βγήκε το μάτι, πριν προλάβει να του βγει το όνομα, ή ο Στουρνάρας με το όνομα; Δεν σκέφτονται, δεν διαπραγματεύονται, απλά ακολουθούν εντολές – τις περίφημες δεσμεύσεις – για να μείνει η χώρα στο ευρώ, έστω και πεθαμένη. Άλλωστε θα βγούμε από την κρίση, αν τηρήσουμε τις συμφωνίες. Μας το δηλώνει ευθαρσώς ο ίδιος ο κ. Σαμαράς, αυτός ο κολοφώνας της ειλικρίνειας. Άλλωστε μήπως θα είναι εδώ για να του ζητηθεί ο λόγος όταν θα αποδειχθεί ότι μας λέει παραμύθια; Ή μήπως νομίζετε ότι θα σας επιτρέψουν να έχετε την απαραίτητη ελευθερία του λόγου και της δράσης για να εγκαλέσετε τους συμμορίτες που μας παραμυθιάζουν ασύστολα σήμερα; Αν νομίζετε ότι αυτά τα μέτρα και η διάσωση του ευρώ μπορεί να γίνει χωρίς γύψο, χωρίς κατάφωρη καταπάτηση ακόμη και των πιο στοιχειωδών ελευθεριών που έχουν απομείνει, τότε αυταπατάστε επικίνδυνα.

Μας το διευκρινίζει ο ίδιος ο κ. Σαμαράς: «Το πρόβλημα από δω και στο εξής δεν είναι εκείνο ή το άλλο μέτρο… Το πρόβλημα είναι το ακριβώς αντίθετο: τι θα μπορούσε να συμβεί, αν δεν περάσει η συμφωνία και οδηγηθεί η χώρα στο χάος. Και πόσο πιο οδυνηρή θα ήταν για ολόκληρο τον ελληνικό λαό μια τέτοια εξέλιξη. Από οικονομική άποψη και - ακόμα χειρότερα - από πολιτική άποψη. Αυτοί οι κίνδυνοι πρέπει να αποφευχθούν.» Δεν υπάρχει πιο ανοιχτή απειλή που να έχει διατυπωθεί από επίσημα χείλη εναντίον του λαού και της χώρας από την εποχή της ναζιστικής κατοχής. Ή θα κάνετε ότι σας λέμε, ή θα σας οδηγήσουμε στο χάος, στο οικονομικό και πολιτικό χάος. Αυτό μας λέει ο κ. Σαμαράς. Διότι πολύ απλά το χάος δεν έρχεται ποτέ από μόνο του, αλλά είναι πάντα προϊόν της επιβολής από τα πάνω, είναι αναγκαστική συνέπεια του τρόπου άσκησης της εξουσίας.

Πίνακας 2: Βασικά μεγέθη της ελληνικής οικονομίας (% ετήσιες μεταβολές, σταθερές τιμές)
	2011	2012	2013
ΑΕΠ	-7,1	-6,5	-4,5
Ιδιωτική κατανάλωση	-7,7	-7,7	-7,0
Δημόσια κατανάλωση	-5,2	-6,2	-7,2
Επενδύσεις	-19,6	-15,0	-3,7
Εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών	0,3	0,0	2,6
Εισαγωγές αγαθών και υπηρεσιών	-7,3	-10,1	-5,2
ΔΤΚ	3,1	1,1	-0,8
Αποπληθωριστής ΑΕΠ	1,1	-0,5	-1,2
Απασχόληση∗	-5,6	-7,9	-2,1
Ποσοστό ανεργίας∗	16,5	22,4	22,8
*σε εθνικολογιστική βάση.

Όσο για τα περίφημα 31 δις ευρώ που ο Σαμαράς θα μας φέρει, έχουν καταντήσει ανέκδοτο. Τα 26 δις ευρώ προορίζονται για τις τράπεζες και τα υπόλοιπα 6 δις για τόκους και μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του δημοσίου. Με άλλα λόγια, άνθρακες ο θησαυρός.

Γυρίζοντας στην Εισήγηση του Κρατικού Προϋπολογισμού για το 2013, το πρώτο που θα μπορούσε κανείς να επισημάνει είναι η εξής εκτίμηση: «Το 2011, δεύτερο έτος εφαρμογής του Προγράμματος Οικονομικής Πολιτικής, επιτεύχθηκε μείωση του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης κατά 1,3 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ, ενώ συνολικά την περίοδο 2009-2011 η μείωση ήταν 6,2 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ (από 15,6% το 2009 σε 9,4% το 2011). Αυτή η μείωση είναι η μεγαλύτερη που έχει σημειωθεί από κράτος-μέλος της Ευρωζώνης. Το αποτέλεσμα αυτό στηρίχθηκε στα δημοσιονομικά μέτρα που ελήφθησαν και τα οποία έφθαναν τα 49 δισ. ευρώ ή το 22,5% του ΑΕΠ την περίοδο 2010-2012,5 έναντι 21% του ΑΕΠ του αντίστοιχου προγράμματος της Ιρλανδίας (2008-2015)6 για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Επίσης σημαντικό α-ποτέλεσμα ήταν η μείωση του κυκλικά προσαρμοσμένου ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης, σε εθνικολογιστική βάση, κατά 10 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ την περίοδο 2009-2011, καθώς και η βελτίωση του πρωτογενούς ελλείμματος κατά 8,4 εκατοστιαίες μονάδες του ΑΕΠ.»

Τι δηλώνει αυτή η εκτίμηση; Ότι η ελληνική οικονομία έχει υποστεί την μεγαλύτερη εσωτερική υποτίμηση σε σύγκριση με οποιοδήποτε άλλο κράτος. Μάλιστα μόνο τον τελευταίο χρόνο η μείωση της αγοραστικής δύναμης του μέσου μισθού έφτασε το 25%. Καμιά άλλη χώρα της ευρωζώνης δεν υπέστη πιο βίαιη προσαρμογή. Επομένως από πού προκύπτει αυτό που λένε και ξαναλένε ευρωπαίοι αξιωματούχοι και ντόπιοι συνεργοί τους, περί ελλείμματος αξιοπιστίας; Τι θα έπρεπε να είχε γίνει; Να είχαμε μεγαλύτερη εσωτερική υποτίμηση; Να είχαμε βυθίσει την οικονομία και την κοινωνία ταχύτερα; Να εφαρμοζόταν μια ακόμη πιο βίαιη και ανάλγητη προσαρμογή, σύμφωνα με τις εντολές των διευθυντηρίων της ευρωζώνης και του ΔΝΤ;

Ωστόσο, είναι γεγονός ότι οι δημοσιονομικοί στόχοι που εξαρχής λέγαμε και αναλύαμε ότι δεν είναι επιτεύξιμοι, τελικά δεν επιτεύχθηκαν. Από αυτό το γεγονός τα διευθυντήρια της ευρωζώνης και του ΔΝΤ συμπέραναν ότι δεν φταίνε οι στόχοι και οι συνταγές, αλλά το υποζύγιο που κλήθηκε να τους πετύχει. Κι έτσι θεώρησαν την Ελλάδα αναξιόπιστη. Μαζί τους συμφώνησαν και οι ντόπιοι συνεργοί τους.

Όμως η Έκθεση του προϋπολογισμού αναφέρει: «Βασικό χαρακτηριστικό των οικονομικών εξελίξεων για το 2012 ήταν η παραμονή της οικονομίας σε βαθειά ύφεση, η οποία άρχισε το 2008 και συνεχίζεται αμείωτη για πέμπτο συνεχόμενο έτος, με τη συνολική συρρίκνωση του ΑΕΠ να ξεπερνά το 20% την τελευταία πενταετία. Φαίνεται ότι η Ελληνική οικονομία έχει περιπέσει σε ένα φαύλο κύκλο δημοσιονομικής προσαρμογής – ύφεσης – μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων, με κεντρικό σημείο αναφοράς την εντεινόμενη αβεβαιότητα, ο οποίος μπορεί να διακοπεί αν ενισχυθούν οι θετικές προσδοκίες για την οικονομία. Οι θετικές προσδοκίες είναι συνάρτηση, κυρίως, ενός αξιόπιστου προγράμματος οικονομικής πολιτικής, ενός σταθερού χρηματοπιστωτικού πλαισίου και πρωτοβουλιών για την ανάταξη της οικονομίας.»

Με άλλα λόγια, ακόμη και η έκθεση Στουρνάρα διαπιστώνει το προφανές. Η ελληνική οικονομία έχει «περιπέσει σε ένα φαύλο κύκλο δημοσιονομικής προσαρμογής – ύφεσης – μη επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων». Κι αυτό είναι ένα γεγονός το οποίο δεν πρόκειται να αντιμετωπιστεί με «θετικές προσδοκίες». Αυτά είναι ανοησίες. Η ύφεση αντιμετωπίζεται αποκλειστικά και μόνο με ευρείας κλίμακας επενδύσεις και μάλιστα στην παραγωγή που εξασφαλίζουν αύξηση της απασχόλησης και των εισοδημάτων. Διαφορετικά δεν γίνεται. Όλα τα άλλα ανήκουν στη σφαίρα της οικονομικής θεολογίας.

Για να δούμε τι εκτιμά ο προϋπολογισμός; Σύμφωνα με τον Πίνακα 1, το 2013 θα συνεχιστεί η ύφεση με ρυθμό -4,5%. Έχει σημασία να τονίσουμε ότι τόσο υπολόγιζε ως ύφεση για το 2012 το Μνημόνιο 2 όταν ψηφίστηκε φέτος τον Φεβρουάριο. Τώρα εκτιμάται στα 6,5% η ύφεση για το 2012. Είναι όμως σίγουρο, αν τα στοιχεία δεν «πειραχτούν», ότι τελικά η ύφεση για φέτος θα υπερβεί σημαντικά το 7%. Για να εμφανιστεί ότι η ύφεση θα περιοριστεί το 2013 ο προϋπολογισμός εκτιμά αυθαίρετα ότι οι επενδύσεις θα περιορίσουν την μείωσή τους μόλις στο 3,7%, ενώ η ανεργία θα κρατηθεί με κάποιον περίεργο και μαγικό τρόπο στα ίδια περίπου επίπεδα με φέτος (σε εθνικολογιστική βάση).

Κι όλα αυτά σε μια περίοδο όπου η αποεπένδυση της ελληνικής οικονομίας έχει πάρει χαρακτήρα κατάρρευσης. Δεν είναι μόνο οι πολύ μεγάλες επιχειρήσεις και οι πολυεθνικές που φεύγουν άρον-άρον από την Ελλάδα, αλλά η ελληνική οικονομία στερείται πλέον διαθέσιμων κεφαλαίων για επενδύσεις. Δεν υπάρχουν πλέον ούτε διαθέσιμες καταθέσεις, ούτε τραπεζικές χρηματοδοτήσεις, ούτε διαθέσιμα ιδιωτικά κεφάλαια. Από πού λοιπόν θα βρεθούν χρήματα για επενδύσεις;

Πρώτο: Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής του νομισματικού μεγέθους που αποτελεί την ελληνική συμβολή στο Μ3 της ζώνης του ευρώ (εκτός του νομίσματος σε κυκλοφορία) έγινε προοδευτικά περισσότερο αρνητικός κατά την περίοδο Ιανουαρίου - Αυγούστου του 2012 και διαμορφώθηκε σε -18,9% τον Αύγουστο του 2012 έναντι -16,4% το Δεκέμβριο του 2011. Αναλυτικότερα, ο ετήσιος ρυθμός μείωσης των καταθέσεων διάρκειας μίας ημέρας διαμορφώθηκε σε 22,5% τον Αύγουστο 2012 από 18,0% το Δεκέμβριο του 2011, ενώ ο ετήσιος ρυθμός μείωσης των καταθέσεων προθεσμίας έως 2 ετών έφτασε το 16,3% τον Αύγουστο του 2012 από 15,3% το Δεκέμβριο του 2011. Με άλλα λόγια οι καταθέσεις εξανεμίζονται σε τέτοια έκταση και με τέτοιο ρυθμό που δεν μπορεί πια να αντιστραφεί υπό τις υπάρχουσες συνθήκες λιτότητας και μείωσης εισοδημάτων.

Δεύτερο: Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής του υπολοίπου της συνολικής χρηματοδότησης της οικονομίας από τα εγχώρια Νομισματικά Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα (ΝΧΙ), γινόταν σχεδόν αδιάλειπτα περισσότερο αρνητικός από τον Ιούλιο του 2011, ώστε τον Αύγουστο του 2012 να διαμορφωθεί σε -3,5% (Δεκέμβριος 2011: -2,0%). Με άλλα λόγια η τραπεζική χρηματοδότηση είναι πλέον ανύπαρκτη, αφενός, για λόγους τρομακτικά μειωμένης κεφαλαιακής επάρκειας των τραπεζών – που σύμφωνα με το ΔΝΤ βρίσκεται στο 1,5% (Tier 1), ενώ για λόγους ασφαλείας θα πρέπει να βρίσκεται γύρω στο 9% – και, αφετέρου, λόγω της έντονης και παρατεταμένης κάμψης της οικονομικής δραστηριότητας και του κλίματος αυξημένης αβεβαιότητας στη χώρα που επηρέασαν αρνητικά τη ζήτηση των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων για τραπεζικό δανεισμό. «Για παράδειγμα, λόγω του χαμηλού βαθμού χρησιμοποίησης του παραγωγικού δυναμικού και της αβεβαιότητας, οι επιχειρήσεις περιόρισαν ή ανέστειλαν τα επενδυτικά τους σχέδια με αποτέλεσμα να υποχωρήσουν αντιστοίχως οι ανάγκες τους για τραπεζικό δανεισμό,» όπως αναφέρει χαρακτηριστικά και η Έκθεση του προϋπολογισμού.

Τρίτο: Η εκροή κεφαλαίου από την ελληνική οικονομία στο εξωτερικό έχει πάρει μορφή χιονοστιβάδας. Το πρώτο οκτάμηνο του 2012 οι άμεσες επενδύσεις εμφάνισαν καθαρή εισροή ύψους 2,1 δισ. ευρώ έναντι καθαρής εκροής 1,7 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011. Ειδικότερα, στις άμεσες επενδύσεις στο εξωτερικό από κατοίκους Ελλάδος σημειώθηκε καθαρή εισροή κεφαλαίων ύψους 200,0 εκατ. ευρώ (αποεπένδυση), ενώ η καθαρή εισροή κεφαλαίων μη κατοίκων για άμεσες επενδύσεις στην Ελλάδα ανήλθε σε 1,9 δισ. ευρώ. Από πλευράς επενδύσεων χαρτοφυλακίου σημειώθηκε καθαρή εκροή ύψους 76,0 δισ. ευρώ έναντι καθαρής εκροής 13,3 δισ. ευρώ την αντίστοιχη περίοδο του 2011. Δηλαδή πρόκειται για σχεδόν 6 φορές περισσότερα κεφάλαια απ’ ότι τα προηγούμενα χρόνια που αναζητούν τοποθέτηση στο εξωτερικό. Ειδικότερα, καταγράφηκε εκροή κεφαλαίων ύψους 39,6 δισ. ευρώ λόγω μείωσης των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του Ελληνικού Δημοσίου καθώς και εκροή 35,4 δισ. ευρώ λόγω αύξησης των τοποθετήσεων των εγχώριων θεσμικών επενδυτών σε ομόλογα και έντοκα γραμμάτια του εξωτερικού.

Τα κεφάλαια αυτά προέρχονται κατά κύριο λόγο από τις εγχώριες τράπεζες και τους ξένους επενδυτές που τα παίρνουν από το δανειζόμενο ελληνικό δημόσιο (ανακεφαλαιοποίηση, πληρωμές τόκων και ληξιπρόθεσμων τίτλων) για να βγάλουν το ταχύτερο δυνατό στο εξωτερικό για ασφαλή τοποθέτηση. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι το ίδιο διάστημα το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε εκ νέου από το EFSF και το ΔΝΤ 75,6 δις ευρώ, σχεδόν δηλαδή το ποσό που βγήκε στο εξωτερικό με την μορφή επένδυσης χαρτοφυλακίου. Την ίδια περίοδο υπήρξε και εκροή λόγω μείωσης των τοποθετήσεων μη κατοίκων σε καταθέσεις και repos στην Ελλάδα κατά 10,2 δισ. ευρώ. Κι αυτά βέβαια δεν είχαν έρθει για τα επιτόκια που δίνουν οι εγχώριες τράπεζες, αλλά για να ξεπλυθούν. Ούτε τα λαμόγια δεν θέλουν να φυλάνε το μαύρο χρήμα τους εντός της χώρας. Πόσο μάλλον οι σοβαροί επενδυτές.

Πώς λοιπόν θα γίνουν επενδύσεις; Από πού και με τι; Η απάντηση που δίνει, μέσες-άκρες, ο προϋπολογισμός είναι οι αποκρατικοποιήσεις και γενικά οι ιδιωτικοποιήσεις. Ο προϋπολογισμός του 2013 προβλέπει ουσιαστικά την ριζική αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος στην Ελλάδα. Στην πράξη εγκαταλείπεται κάθε έννοια δημόσιας ιδιοκτησίας και το σύνολο των συμμετοχών, των ακινήτων, των υποδομών, των οργανισμών, αλλά και πολλών από τις βασικές υπηρεσίες του δημοσίου προβλέπεται να παραδοθούν προς «αξιοποίηση» σε ιδιωτικά συμφέροντα. Όμως, που και πότε οι αποκρατικοποιήσεις-ιδιωτικοποιήσεις έφεραν αύξηση των επενδύσεων και της απασχόλησης; Πουθενά και ποτέ. Αντίθετα συνοδεύτηκαν από την παράδοση ζωτικών δημόσιων αγαθών και υποδομών σε ιδιωτικά μονοπωλιακά συμφέροντα που απέκτησαν μια τόσο δεσπόζουσα θέση στην οικονομία ώστε κατόπιν να εκβιάζουν κυβερνήσεις και λαούς. Η παράδοση αυτή συνοδεύτηκε από συρρίκνωση των επενδύσεων και της απασχόλησης, ενώ ωφέλησε μόνο τα ίδια και τα ίδια κυκλώματα που για δεκαετίες νέμονται τον κρατικό κορβανά και το δημόσιο εν γένει. 

Μήπως θα αντιστραφεί η επενδυτική κατάρρευση της οικονομίας μέσα από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων; Ούτε κατά διάνοια. Για το έτος 2013, βασικός στόχος του ΠΔΕ είναι η αύξηση του ρυθμού απορρόφησης των πόρων του ΕΣΠΑ και η τήρηση όλων των σχετικών υποχρεώσεων και στόχων απορροφητικότητας που απορρέ-ουν από την εφαρμογή των Μνημονίων στήριξης της Ελληνικής οικονομίας. Το ΠΔΕ για το 2013 προβλέπεται να φθάσει τα 6.850 εκατ. ευρώ. Οι δαπάνες αυτές αντιπροσωπεύουν το 3,7% του ΑΕΠ και κατανέμονται σε 6.000 εκατ. ευρώ για την προώθηση των έργων που θα χρηματοδοτηθούν και από πόρους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και σε 850 εκατ. ευρώ για τα έργα που θα χρηματοδοτηθούν αποκλειστικά από εθνικούς πόρους. Για λόγους σύγκρισης αναφέρουμε ότι το 2011 το σύνολο του ΠΔΕ ήταν 6.608 εκατ. ευρώ από τα οποία 4.722 από τα συγχρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ, ενώ τα 1.885 από τακτικούς πόρους. Το 2012 το ΠΔΕ αφορούσε 6.850 εκατ. ευρώ εκ των οποίων 5,700 από συγχρηματοδοτούμενα από το ΕΣΠΑ, ενώ 1.150 από τακτικούς πόρους. Το 2013 το ΠΔΕ μένει αμετάβλητο με τα 6 δις ευρώ να πηγαίνουν στους μεγαλοεργολάβους των «μεγάλων έργων», ενώ οι δημόσιες επενδύσεις από τακτικούς πόρους περιορίζονται δραστικά στα 850 εκατ. ευρώ, το μικρότερο ποσό των τελευταίων ετών. Με άλλα λόγια, το ΠΔΕ δεν έχει ούτε το ύψος, ούτε τη δυναμική ανάκαμψης της επενδυτικής κατάρρευσης που υφίσταται στην ελληνική οικονομία.

Τι μένει μετά απ’ όλα αυτά; Μόνο οι δραστικοί περιορισμοί και οι μειώσεις που περιγράφονται στους παρακάτω δύο πίνακες του προϋπολογισμού, που περιγράφουν τις δημοσιονομικές παρεμβάσεις του 2013. Πρόκειται για τις γνωστές απαιτήσεις της τρόικας, που υποτίθεται ότι διαπραγματεύθηκαν με νύχια και με δόντια τα παλικάρια της συγκυβέρνησης.

Τι συμπεραίνουμε από του πίνακες που καταγράφουν τις δημοσιονομικές παρεμβάσεις του σχεδίου Προϋπολογισμού 2013; Τα μέτρα και οι περικοπές που προβλέπονται πρόκειται να αφαιρέσουν από την οικονομία κοντά στο 6% σε τιμές 2012. Το μεγαλύτερο μερίδιο αφορά στις συντάξεις που αντιστοιχεί στο 49,6% του συνόλου των μέτρων και περικοπών. Μαζί με την μείωση της μισθολογικής δαπάνης η συμβολή των μισθών και συντάξεων στα μέτρα ανέρχεται στο 65% του συνόλου. Από κει και πέρα δεν υπάρχει τομέας που δεν επηρεάζεται με την υγεία κατά 4,5% και την παιδεία κατά 1,1%   εξασφαλίζοντας ότι οι κρίσιμοι αυτοί τομείς δεν πρόκειται να επιβιώσουν μέσα στο 2013.

Φυσικά αυτό που δεν βλέπουμε να αναφέρεται ούτε στους πίνακες, ούτε στον προϋπολογισμό είναι τα 550 εκατ. ευρώ που χρωστάνε οι τράπεζες ως αντίτιμο των προνομιούχων μετοχών που έχει στα χέρια του το ελληνικό δημόσιο. Θυμάστε τον ντόρο που έκανε ο κ. Σταϊκούρας ότι θα παραιτηθεί αν οι τράπεζες δεν πληρώσουν; Ε, πέρασε της τρόικας. Αναγνωρίστηκε στις τράπεζες ότι δεν έχουν να καταβάλουν την οφειλή τους και έτσι πάρθηκαν επιπλέον μέτρα σε βάρος των μισθών, των συντάξεων και της κοινωνίας εν γένει. Είναι προτιμότερο να κόβονται τα οικογενειακά επιδόματα, να αυξάνεται το όριο συνταξιοδότησης, να μειώνεται το αφορολόγητο στα 5.000 ευρώ και άλλα πολλά, παρά να ζοριστούν οι τραπεζίτες που επιδοτούνται από τον κρατικό κορβανά.

Μετά απ’ όλα αυτά τι γίνεται με το δημόσιο χρέος; Συνεχίζει να αυξάνεται με ρυθμούς που το κάνουν όχι μόνο μη βιώσιμο, αλλά και μη διαχειρίσημο. Σύμφωνα με το Σχέδιο του Προϋπολογισμού για το 2013 το δημόσιο χρέος πρόκειται να καλπάσει σε ύψη δυσθεώρητα. Το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης στο τέλος του έτους 2012 εκτιμάται ότι θα διαμορφωθεί στα 343.230 εκατ. ευρώ ή 176,9% του ΑΕΠ, έναντι 367.978 εκατ. ευρώ ή 176,5% του ΑΕΠ το 2011, παρουσιάζοντας αύξηση το 2012 κατά 0,4% περίπου του ΑΕΠ. Σημειώνεται ότι σε απόλυτους αριθμούς το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 24.748 εκατ. ευρώ. Το έτος 2013, το ύψος του χρέους της Κεντρικής Διοίκησης προβλέπεται ότι θα ανέλθει στα 352.320 εκατ. ευρώ ή 192,5% του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 15,6% του ΑΕΠ έναντι του 2012.

Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης του έτους 2013 προβλέπεται ότι θα ανέλθει στα 346.200 εκατ. ευ-ρώ ή 189,1% του ΑΕΠ, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 13,5% του ΑΕΠ έναντι του 2012. Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης από 31/12/2011 μέχρι 31/12/2012 εκτιμάται ότι θα μειωθεί κατά 15.057 εκατ. ευρώ, ενώ για το διάστημα από 31/12/2012 μέχρι 31/12/2013 προβλέπεται ότι θα αυξηθεί κατά 5.600 εκατ. ευρώ κυρίως λόγω της κάλυψης του ελλείμματος της Γενικής Κυβέρνησης. Το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης του 2012 μειώθηκε κατά 105.973 εκατ. ευρώ από την ανταλλαγή των ομολόγων (PSI). Στη συνέχεια, αναμένεται να αυξηθεί λόγω της ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών κατά 48.500 εκατ. ευρώ, της μείωσης του ενδοκυβερνητικού χρέους κατά 20.715 εκατ. ευρώ και της κάλυψης του ταμειακού ελλείμματος κατά 14.948 εκατ. ευρώ.

Τώρα πώς από το 192,5% επί του ΑΕΠ το χρέος της Κεντρικής Διοίκησης το 2013, ή το 189,1% επί του ΑΕΠ το χρέος της Γενικής Κυβέρνησης την ίδια χρονιά, θα κατέβει μέχρι το 2020 έως το 120%, αυτό αποτελεί μέγα μυστήριο. Όμως μην ανησυχείτε. Οι περισσότεροι από εμάς είτε δεν θα βρισκόμαστε εν ζωή έως το 2020 για να διαπιστώσουμε πόσο τελικά θα είναι το δημόσιο χρέος, δεν θα κατοικούμε σ’ αυτήν την χώρα και το πιθανότερο η ίδια η χώρα να μην υφίσταται με την μορφή τουλάχιστον που την ξέραμε. Αν και κατά τη γνώμη μας δεν θα χρειαστεί να περιμένουμε εφτά χρόνια. Δεν θα κρατήσει τόσο πολύ η επιθανάτια αγωνία της χώρας και του λαού της. Ίσως μέσα στους επόμενους μήνες οι δανειστές και τα διευθυντήρια της ευρωζώνης να δώσουν την χαριστική βολή που έτσι ή αλλιώς προβλέπεται από τον προϋπολογισμό του 2013. Πάντως, ένα είναι σίγουρο. Λυτρωμός μέσα στο ευρώ και υπό το βάρος του χρέους δεν μπορεί να υπάρξει. Ελπίζω μόνο ο ελληνικός λαός να μην ανακαλύψει αυτήν την μεγάλη αλήθεια καθώς θα διαβαίνει τις πύλες του άλλου κόσμου, με την ευγενή πάντα χορηγία της συμμορίας του ευρώ.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 4/11/2012

Διαβάστε Περισσότερα...>>

Περί όνου σκιάς οι συντάξεις, οι μισθοί, η χώρα και ο λαός της

Περί όνου σκιάς οι συντάξεις, οι μισθοί, η χώρα και ο λαός της:

Βρισκόμαστε μπροστά σε ένα θέατρο του παραλόγου. Ο κ. Φώτης Κουβέλης αρνείται να ψηφίσει τα νέα εργασιακά που ζητά η τρόικα, αλλά δεν πρόκειται να ρίξει την κυβέρνηση. Όλα τα άλλα που καταδικάζουν την μέση οικογένεια στον αφανισμό, δεν τον ενοχλούν καθόλου. Ο κ. Βενιζέλος ανακάλυψε ξαφνικά ότι θεωρεί αυτονόητο «ότι  θα γίνει σεβαστή, τουλάχιστον στα θεμελιώδη στοιχεία, η αξιοπρέπειά μας, σε σχέση με τη δημοσιονομική διαχείριση του κράτους. Αυτή πρέπει να γίνεται από τις Ελληνικές Αρχές, από το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους και την Τράπεζα της Ελλάδος. Δεν είμαστε προτεκτοράτο. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν πάρα πολύ καλά οι εταίροι μας και η τρόικα.» Το γεγονός ότι αυτός και το συνάφι του έχει παραδώσει «άνευ όρων και αμετάκλητα», όπως ρητώς αναφέρεται στις δανειακές συμβάσεις, την εθνική κυριαρχία της χώρας, ούτε που τον νοιάζει.

Ο κ. Σαμαράς βέβαια είναι αποφασισμένος να μας σώσει, να σώσει την Ελλάδα, όπως δηλώνει, ακόμη κι αν δεν το θέλουμε, ακόμη κι αν χρειαστεί να μετατρέψει την χώρα σε κρανίου τόπο. Το έχει υποσχεθεί. Σε ποιους; Στους «17» και στους δανειστές της χώρας. Είναι περίεργο πράγμα με το ντόπιο πολιτικό προσωπικό. Όταν δίνουν τον λόγο τους σε ξένες δυνάμεις κάνουν τα πάντα για να το κρατήσουν, ακόμη κι αν χρειαστεί να ανασκολοπίσουν την χώρα και τον λαό τους. Μόνο τον λόγο τους στους εκλογείς τους ξεχνούν πάντα κατόπιν των εκλογών. Είναι όντως ένα πολύ περίεργο πράγμα που όμως έχει την δική του ιστορική και ταξική εξήγηση. Ο δωσιλογισμός υπήρξε πάντα σύμφυτος με την πολιτική και οικονομική άρχουσα τάξη της χώρας. Η κυριαρχία της, που βασιζόταν πάντα στην απροκάλυπτη λεηλασία αυτού του τόπου, επειδή δεν μπορούσε να έχει ισχυρά εσωτερικά ερείσματα στο λαό, αναζητούσε πάντα στηρίγματα στο εξωτερικό και μάλιστα υπό την προστασία ξένων μεγάλων δυνάμεων. Σόι πάει το βασίλειο μέχρι σήμερα.

Από την άλλη, ο φερόμενος ως υπουργός οικονομικών, ο περίφημος Στουρνάρας με τ’ όνομα μόλις χθες επιδόθηκε σε μια πανδαισία ανοησίας και προκλητικής αγραμματοσύνης στην Βουλή, όπου ανάμεσα στ’ άλλα ανακάλυψε – πρώτος αυτός – ότι και στο ισοζύγιο εξωτερικών πληρωμών υπάρχει «πρωτογενές έλλειμμα». Είναι σίγουρο ότι μετά από αυτό θα τρέξει η ακαδημία της Σουηδίας να τον βραβεύσει με νόμπελ οικονομίας. Εδώ έχει βραβεύσει με το αθλιέστερο των νόμπελ, δηλαδή το νόμπελ οικονομίας, τόσους και τόσους αγράμματους, ανόητους και διδάκτορες της πιο χυδαίας σκοπιμότητας, ο Στουρνάρας με τ΄ όνομα θα της ξεφύγει.

Μάλιστα, αυτός ο μέγας οικονομικός νους απάντησε στη νύξη του Μανώλη Γλέζου ότι χρειάζεται μονομερής σεισάχθεια, με μια παραπολιτική ιστοριούλα για τους Μπολσεβίκους, τον Λένιν και την διαγραφή του τσαρικού χρέους, που διάβασε ο ίδιος στους New York Times ακριβώς δίπλα από το αγαπημένο του κόμικ που δημοσιεύει η εφημερίδα και παρακολουθεί ανελλιπώς κάθε πρωί με τον καφέ. Αυτού του επιπέδου είναι ο άνθρωπος τέτοιες ιστοριούλες μπορεί να διηγείται. Ούτε βέβαια τον απασχόλησε να ψάξει να δει αν είναι αλήθεια, ή ψέματα. Αλλοίμονο, τι «τεχνοκράτης» θα ήταν. Άσε που ξέρει να διαβάζει μόνο κλασικά εικονογραφημένα και το να ψάξει στις αυθεντικές πηγές του φαίνεται βουνό αδιάβατο. Οπότε ξεφούρνισε μια ανοησία και χάρηκε ιδιαίτερα με τον εαυτό του. Όπως ακριβώς χαίρεται ο καθ’ έξη βλαξ όταν κατατροπώνει τους πάντες με μια απερίγραπτη βλακεία. 

Απευθυνόμενος δε προς την εκπρόσωπο της ΔΗΜΑΡ της είπε με το γνωστό γλυκανάλατο ύφος που συνοδεύει πάντα το έξυπνο, σπινθηροβόλο βλέμμα της αγελάδας που διακρίνει ανέκαθεν τον κ. Στουρνάρα: «Κυρία Ξηροτύρη, είναι ευπρόσδεκτη η προσπάθεια της ΔΗΜΑΡ να βρει ισοδύναμα. Όλοι όμως, προσπαθούμε. Σήμερα το πρωί μετά από ολονύχτια προσπάθεια η Τρόικα υποχώρησε σε δυο βασικά ζητήματα: στο θέμα των αποζημιώσεων και στο θέμα της προειδοποίησης. Άρα, η διαφορά σήμερα είναι περί όνου σκιάς. Ελπίζω να συναινέσετε σ’ αυτό.»

Περί «όνου σκιάς» η συζήτηση για τις δραστικότερες περικοπές που έχει υποστεί ο μισθός και η σύνταξη στην Ελλάδα. Περί «όνου σκιάς» η συζήτηση για ένα πακέτο που θα εκτινάξει την ανεργία ακόμη περισσότερο και θα μεταβάλει την ύφεση σε ολοκληρωτική κατάρρευση της οικονομίας και της κοινωνίας. Και είναι όντως «περί όνου σκιάς» το όλο θέμα. Διότι είναι μάλλον άστοχο να περιμένει κανείς από κάποιον σαν τον Στουρνάρα με τ’ όνομα, αλλά και ολόκληρη την συμμορία του, την συμμορία του ευρώ, να νοιαστεί στο ελάχιστο για την κατάσταση των εργαζομένων, των οικογενειών τους και κυρίως των πιο αδύναμων στρωμάτων του λαού. 

Είναι πιο εύκολο να βρεις έναν γκάνγκστερ να νοιάζεται, παρά κάποιον «τεχνοκράτη» σαν τον Στουρνάρα που αποστολή του είναι να ισοπεδώσει μια ολόκληρη χώρα και να εξοντώσει έναν λαό. Γιατί άλλωστε να νοιαστεί; Υπήρξε ποτέ εργαζόμενος; Ούτε μια φορά. Αυτός όπως άλλωστε έχει ισχυριστεί ο ίδιος ήταν «επιτυχημένος στον ιδιωτικό τομέα», πριν γίνει πολιτικός. «Επιτυχημένος», όχι παίζουμε, και ανέλαβε αυτή την αγγαρεία για όλους εμάς τους «αποτυχημένους», τα γνωστά παράσιτα της κοινωνίας που ξέρουμε μόνο από βιοπορισμό και μεροδούλι, μεροφάι. Κι από πάνω είμαστε τόσο αχάριστοι που διαμαρτυρόμαστε! Εμείς οι άχρηστοι, οι αποτυχημένοι, τα παράσιτα, που ξέρουμε μόνο πώς βγαίνει ο επιούσιος από την σκληρή δουλειά, θα σηκώσουμε κεφάλι σ’ έναν «επιτυχημένο» και μάλιστα διαβόητο «τεχνοκράτη». Και μετά του ζητάμε από πάνω και τα ρέστα.

Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά όλοι αυτοί που μας σκάβουν τον λάκκο είναι πάντα «επιτυχημένοι», πάντα «τεχνοκράτες» και πάντα χωρίς «οικονομικό πρόβλημα», αλλά θυσιάζονται για κάτι γομάρια σαν και εμάς. Αυτό δεν είπε και ο κ. Παπακωνσταντίνου στην επιτροπή της Βουλής όταν τον κάλεσε να της εξηγήσει τι απέγινε η λίστα Λαγκάρντ; Άλλος ένας «επιτυχημένος στις επιχειρήσεις» που θυσιάστηκε για την χώρα του και για όλους εμάς τα αχάριστα κοπρόσκυλα. Το ίδιο είπε και ο Σαμαράς σε συνέντευξή του στην New York Times (29/9) όπου διευκρίνισε ότι ο ίδιος δεν έχει «κανένα οικονομικό πρόβλημα», αλλά συμπάσχει με τις «θυσίες» του λαού του. Αυτό μοιάζει πολύ με την νοοτροπία της Αντουανέτας, λίγο πριν αυτοί οι τρισκατάρατοι ξεβράκωτοι του Γαλλικού λαού της πάρουν το κεφάλι με την γκιλοτίνα. Για τους ιθαγενείς του Χάρβαρντ δεν νομίζω να χρειάζεται ούτε καν να αναφερθεί κανείς.

Όμως, αυτό που θέλησαν να συγκαλύψουν πίσω από όλους αυτούς τους φτηνούς και πρόστυχους θεατρινισμούς δεν είναι μόνο η χαριστική βολή στην ελληνική κοινωνία και οικονομία που επιφυλάσσει το νέο πακέτο μειώσεων και περικοπών, αλλά πρωτίστως το νέο ακόμη πιο άτεγκτο καθεστώς κατοχής που επιφυλάσσεται για την χώρα. Πόσοι άραγε πήραν χαμπάρι το «non paper» που έστειλε το υπουργείο οικονομικών της Γερμανίας και η τρόικα απαίτησε να συμπεριληφθεί στο νέο μνημόνιο που έχει συντάξει με τα ντόπια δουλικά της; Ελάχιστοι. Φρόντισαν γι’ αυτό τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης.

Το ΠΑΣΟΚ φρόντισε να το δώσει στην δημοσιότητα ώστε να μπορέσει ο Βενιζέλος να παίξει τον ρόλο της απατημένης και ατιμασμένης συζύγου, φωνάζοντας «δεν είμαστε δα και προτεκτοράτο». Νομίζει ότι έτσι θα ξεχάσει ο λαός πόσο δοτός και δωσίλογος είναι. Τι προβλέπει, αλήθεια, αυτό το «non paper»;

Το πρώτο πράγμα που αναφέρει είναι η απαίτηση για «ενισχυμένη διακυβέρνηση και μηχανισμοί ελέγχου: Για να ενισχυθεί η αξιοπιστία πρέπει να υιοθετηθεί μια αυστηρή δημοσιονομική πολιτική (με εκούσιες αυτοδεσμεύσεις). Παρεκκλίσεις από τους στόχους του προγράμματος πρέπει να εξισορροπούνται με εσωτερικές προσαρμογές. Οι ακόλουθες προαπαιτούμενες ενέργειες πρέπει να εισαχθούν με νομοθετική ρύθμιση πριν την εκταμίευση της επόμενης δόσης.»

Για να μπορέσει να γίνει αυτό απαιτούν «αυτόματες περικοπές δαπανών: Η Ελλάδα εγκαθιδρύει έναν απλό κανόνα για τις δημόσιες δαπάνες. Με τη συμφωνία της τρόικας, τα ταμειακά ελλείμματα (παρεκκλίσεις από τον προϋπολογισμό) οδηγούν αυτόματα σε περικοπές δαπανών οι οποίες κατανέμονται εξίσου σε όλα τα προγράμματα δαπανών (ανάλογα με το μερίδιό τους στον προϋπολογισμό).» Με άλλα λόγια, με κάθε παρέκκλιση από τους στόχους που έχει θέσει η τρόικα και το μνημόνιο, θα επιβάλλονται αυτόματα οριζόντιες περικοπές των δαπανών και μάλιστα «εξίσου σε όλα τα προγράμματα δαπανών». Χωρίς ούτε καν να εξεταστούν οι λόγοι της απόκλισης από τους στόχους. Κι αυτό γιατί εκ προοιμίου δεν φταίνε οι στόχοι και οι συνταγές, φταίμε εμείς που δεν μπορούμε να τους πετύχουμε. Άρα στην πυρά!

Αφετέρου απαιτούν την ενίσχυση των μηχανισμών ελέγχου από την task force «σε συνεργασία με τις ελληνικές αρχές, ο προσδιορισμός θέσεων-κλειδιά στην ελληνική κρατική μηχανή για την κατάλληλη εκτέλεση και εποπτεία των προγραμμάτων προσαρμογής, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά τις χρηματοπιστωτικές ροές (δαπάνες και έσοδα) και διορισμός Ευρωπαίων ή Ελλήνων κρατικών λειτουργών (οι οποίοι θα απολαμβάνουν το ίδιο στάτους με τους ευρωπαίους ειδικούς ώστε να περιοριστεί η εξάρτησή τους από την πολιτική εξουσία) σ’ αυτές τις θέσεις-κλειδιά που αφορούν τη συμμόρφωση με το πρόγραμμα της τρόικα, αντικαθιστώντας τους έλληνες υπευθύνους.» Με άλλα λόγια, θα ενισχυθεί ο ρόλος των διορισμένων επιτρόπων στην Ελλάδα, που εμφανίζονται ως «τεχνικοί σύμβουλοι» καταλαμβάνοντας επισήμως «θέσεις-κλειδιά» στον κρατικό μηχανισμό, όπου θα αντικαταστήσουν τους έλληνες υπευθύνους. Μέχρι σήμερα ο ρόλος της task force, ήταν άτυπος, τώρα ζητούν να θεσμοθετηθεί επίσημα αναλαμβάνοντας τις «θέσεις-κλειδιά» στον κρατικό μηχανισμό. Κι όλοι αυτοί οι «ειδικοί», θυμηθείτε, έχουν καθεστώς ετεροδικίας στην χώρα μας, δηλαδή δεν υπάγονται στην ελληνική δικαιοσύνη, ούτε λογοδοτούν στην Ελλάδα.

Επιπλέον απαίτησαν να επεκταθεί η λειτουργία του «κλειστού λογαριασμού», όπου δεσμεύονται κατ’ απαίτηση της τρόικας τα έσοδα του κρατικού προϋπολογισμού μέχρι να δοθεί η δόση. «Κλειστός λογαριασμός με εξωτερική διαχείριση: Ο κλειστός λογαριασμός που εγκρίθηκε από το Eurogroup της 20ής Φεβρουαρίου ενισχύεται ώστε να εξασφαλίσει πως οι πόροι του προγράμματος θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για την εξυπηρέτηση του χρέους, και θα εξασφαλιστεί με την εγκαθίδρυση μιας διεθνούς διαχείρισης (για παράδειγμα από την ΕΚΤ). Όπως συμφωνήθηκε τον Φεβρουάριο, το χρέος θα εξυπηρετείται κατευθείαν από αυτόν τον λογαριασμό. Το EFSF και το ΔΝΤ εκταμιεύουν μετά από την εκτέλεση των συμφωνηθέντων διαρθρωτικών και δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων κατευθείαν από τον λογαριασμό και η ελληνική συνεισφορά στην εξυπηρέτηση του χρέους που ορίζεται από το Μνημόνιο θα καταβάλλεται επίσης σε αυτόν τον λογαριασμό.»

Το καινούριο που απαιτούν είναι, αφενός, να μετατεθεί ο «κλειστός λογαριασμός» από την Τράπεζα της Ελλάδος που βρίσκεται σήμερα υπό τον έλεγχο κλιμακίου του ΔΝΤ, στον απόλυτο έλεγχο της ΕΚΤ. Αφετέρου, εξαρτούν την εκταμίευση μέσω του «κλειστού λογαριασμού» από το αν και κατά πόσο έχουν εφαρμοστεί οι δεσμεύσεις σε σχέσεις με τις διαρθρωτικές αλλαγές (βλέπε ιδιωτικοποιήσεις και γενικό ξεπούλημα), αλλά και τις πολιτικές του μνημονίου. Μέχρι να καταβληθεί η δόση και να εκταμιευθεί το ελληνικό δημόσιο υποχρεούται να δεσμεύσει στον «κλειστό λογαριασμό» τα κρατικά του έσοδα. Για την δόση δηλαδή των 31,5 δις ευρώ, η ελληνική κυβέρνηση θα πρέπει να δεσμεύσει στον «κλειστό λογαριασμό» που διαχειρίζονται αποκλειστικά οι επίτροποι της τρόικας, σχεδόν το 63% των συνολικών τακτικών εσόδων του κρατικού προϋπολογισμού σε ετήσια βάση. Τα έσοδα αυτά θα αποδεσμευτούν με την εκταμίευση της δόσης. Πότε θα γίνει αυτή; Μάλλον τέλη Νοεμβρίου ή αρχές Δεκεμβρίου στην καλύτερη περίπτωση. Πώς θα τα πληρώσει μισθούς, συντάξεις, τακτικές δαπάνες μέχρι τότε το ελληνικό δημόσιο, αφού τα έσοδά του θα είναι δεσμευμένα; Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα.

Όπως και να έχει, ετοιμαστείτε για εσωτερικές παύσεις πληρωμών του ελληνικού κράτους. Πολύ πιο συχνές και πολύ πιο γενικευμένες απ’ ότι μέχρι σήμερα. Φυσικά προκειμένου να αποφύγει το γενικό ξεσηκωμό του λαού, η παύση αυτή των πληρωμών θα είναι επιλεκτική και όχι γενική. Στο βαθμό που είναι κάτι τέτοιο δυνατό, γιατί ήδη έχουμε μπει στη φάση κατάρρευσης και ανά πάσα στιγμή μπορεί να συμβεί μια απότομη και καθολική κατάρρευση όπως έγινε στην Αργεντινή τον Δεκέμβριο του 2001 μετά από χρόνια βίαιης προσαρμογής με πολιτικές και συνταγές σαν αυτές που εφαρμόζουν στην Ελλάδα.

Όμως, αυτό που πρέπει να προσέξουμε ιδιαίτερα σ’ αυτό το «non paper» είναι η εξής πολύ ενδιαφέρουσα παράγραφος: «Εξωτερική εποπτεία του δημόσιου δανεισμού: Μπορεί να ζητηθεί από έναν εξωτερικό οργανισμό όπως η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να εγκρίνει οποιαδήποτε μορφή επιπλέον δανεισμού (παράλληλα με την εποπτεία των περιφερειακών και τοπικών αρχών από ορισμένα ομοσπονδιακά κράτη).» Τι λέει αυτή η παράγραφος; Ότι από εδώ και μπρος ο δημόσιος δανεισμός της χώρας, ακόμη κι αυτός με τα έντοκα γραμμάτια 3μηνα και 6μηνα, τίθεται υπό την εποπτεία και έγκριση της Κομισιόν. Ωστόσο το πιο σημαντικό είναι το επόμενο μέσα στην παρένθεση: «παράλληλα με την εποπτεία των περιφερειακών και τοπικών αρχών από ορισμένα ομοσπονδιακά κράτη». 

Τι εννοούν μ’ αυτό; Ότι η εποπτεία των περιφερειών και των τοπικών αρχών (όπως π.χ. των Δήμων) περνούν σε «ορισμένα ομοσπονδιακά κράτη». Αν δεν είναι εκχώρηση και προσάρτηση περιφερειών και δήμων της χώρας, τότε τι είναι; Και γιατί σε «ομοσπονδιακά κράτη» και όχι απλά σε «κράτη»; Αφενός, γιατί έτσι φωτογραφίζεται η Γερμανία, που είναι ομοσπονδιακό κράτος και, αφετέρου, διότι λόγω της ομοσπονδιακής δομής μπορεί η εκχώρηση ή η προσάρτηση της περιφέρειας ή του δήμου της Ελλάδας μπορεί να γίνει με όρους χαλαρής ομοσπονδιακής σχέσης. Έτσι Βαυαρία, π.χ., μπορεί να «εποπτεύει», δηλαδή να προσαρτήσει, την Πελοπόννησο ή την Θράκη. Πώς; Μα στα πλαίσια της «διεδαφικής συνεργασίας», που προβλέπει ήδη ο Καλλικράτης, ο οποίος δημιουργήθηκε εξαρχής για να μπορούν να εκχωρηθούν σε ξένα συμφέροντα οι ημιαυτόνομες περιφέρειες και οι δήμοι της χώρας.

Μην απορείτε. Η ΕΕ και η ευρωζώνη είναι η «Ευρώπη των περιφερειών», όπως αυτοαποκαλείται, η προσάρτηση μιας περιφέρειας από μια άλλη, θεωρείται ως «συνεργασία» και όχι ως κρατικό προτεκτοράτο. Τι σημασία έχει αν τα ομόσπονδα κρατίδια της Γερμανίας, θα προσαρτήσουν τις ελληνικές περιφέρειες και δήμους. Δεν πρόκειται για αποικιοκρατία, αλλά για την ανάδειξη της «Ομόσπονδης Ενωμένης Ευρώπης», όπως ανακοίνωσε ο κ. Μπαρόζο στις 12/9 φέτος στην ομιλία του για την Κατάσταση της Ένωσης στο ευρωκοινοβούλιο.

Καταλάβατε τώρα γιατί φωνάζουν κάτι γραφικοί σαν και εμένα ότι από αυτή την κρίση και την μεταχείριση που της επιφυλάσσει η ευρωζώνη της Ελλάδας, αυτή η χώρα δεν πρόκειται όχι μόνο να μην βγει ποτέ από την κρίση, αλλά δεν θα μπορέσει ούτε καν να διατηρήσει την ακεραιότητά της. Θα ακρωτηριαστεί και τα μέλη του εθνικού κορμού της θα ιδιωτικοποιηθούν, ή θα δοθούν βορά στις περιφέρειες της Γερμανίας και άλλων αρπακτικών σε μια πρωτοφανή αναβίωση της αποικιοκρατίας. 
Από κυβερνητικής πλευράς αναφέρθηκε ότι «δεν υπάρχει θέμα». Κύκλοι του ΥΠΟΙΚ ανέφεραν ότι το θέμα του «δεσμευμένου λογαριασμού», το οποίο έγινε γνωστό από το ΠΑΣΟΚ μετά τη σύσκεψη των τριών αρχηγών, αφορά «σε μια ιδέα που έχει ρίξει από την αρχή στο τραπέζι ο Σόιμπλε και δεν την δέχεται κανείς. Ούτε καν η Μέρκελ». Ψέμα. Ο «κλειστός λογαριασμός» υπάρχει ήδη και λειτουργεί στην Τράπεζα της Ελλάδος και έχει ψηφιστεί στα πλαίσια των εφαρμοστικών τροπολογιών και νόμων του Μνημονίου 2, το οποίο ψηφίστηκε φέτος τον Φεβρουάριο.

Απαντώντας στην κίνηση του ΠΑΣΟΚ να δώσει στην δημοσιότητα το «non paper», από τη ΝΔ σημείωναν πως «σε σχέση με την άτυπη ενημέρωση που απέστειλε το ΠΑΣΟΚ για το σημείωμα του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, το θέμα δεν είναι τι σου στέλνουν, αλλά τι απαντάς εσύ». Άλλαξαν δηλαδή τροπάριο. Πριν εμφανιστεί το σημείωμα μίλαγαν για «ιδέες» του Σόιμπλε, ενώ όταν επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειται για επίσημη απαίτηση της Γερμανίας, κάνουν τους καμπόσους. Δεν ξέρω αν υπάρχει έστω κι ένας σ’ αυτή την χώρα που μπορεί να πιστέψει ότι η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θα απαντήσουν αρνητικά στις απαιτήσεις των μεγάλων αφεντικών. Αν όντως υπάρχει, τότε χρειάζεται επειγόντως ιατρική βοήθεια. Όσο για την ΔΗΜΑΡ, όπως μας είπε ο κ. Λυκούδης, γι’ αυτήν ούτε καν «τίθεται θέμα». Είναι βλέπεται πολύ Ευρωπαίοι για να ασχολούνται με προσαρτήσεις, κατοχές, αποικιοκρατία και τα τοιαύτα. Άλλωστε τι είναι όλα αυτά; Δεν είναι οι ενδεδειγμένες μέθοδοι παγκοσμιοποίησης και διεθνοποίησης της ανθρωπότητας; Θέλετε να πάνε κόντρα στην πρόοδο;

Φυσικά, παρά τις διαβεβαιώσεις από την κυβέρνηση των τριών δωσίλογων ότι «δεν τίθεται κανένα θέμα» σχετικά με τις ρήτρες του «non paper», το κείμενο συμφωνίας για το νέο μνημόνιο που διέρρευσε από το διεθνή ειδικό τύπο στα αγγλικά φανερώνει ότι όλα έχουν υιοθετηθεί από την ελληνική πλευρά. Βέβαια, αυτό δεν μας κάνει εντύπωση. Αυτό απλά που αναρωτιόμαστε είναι το εξής: Όταν ο λαός οδηγείται με τόσο αδίστακτο τρόπο στην μαζική εξόντωση και η χώρα έχει τεθεί υπό καθεστώς κατοχής και αποικιοκρατίας στο κρεβάτι του Προκρούστη για να ακρωτηριαστεί, τότε τι μένει εκτός από την κοινωνική εξέγερση για την διεκδίκηση της εθνικής ανεξαρτησίας και κυριαρχίας από την ΕΕ και την ευρωζώνη; Ή μήπως πρέπει πρώτα να αφήσουμε να συμβεί η εξόντωση και ο ακρωτηριασμός και ύστερα να ανέβουμε στα βουνά όπως οι παππούδες μας για να απελευθερώσουμε ξανά αυτόν τον τόπο με τα όπλα; 

Υπάρχει φυσικά και η επιλογή του ραγιά, που στη σύγχρονη γλώσσα των «τεχνοκρατών» της αγοράς αποκαλείται «πολίτης του κόσμου», ή Ευρωπαίος. Άλλωστε, αν το καλοσκεφτούμε ετούτος ο τόπος έχει συνηθίσει να είναι υπό την κυριαρχία κατακτητών για αμέτρητους αιώνες. Ελεύθερος, που λέει ο λόγος, στάθηκε μόλις για 182 χρόνια. Δηλαδή, ούτε καν δυο αιώνες. Κι αυτά τα χρόνια ήταν μαρτυρικά για τον λαό του που κάθε τρεις και λίγο καλούνταν να σηκώσει κεφάλι σε νέες εσωτερικές και εξωτερικές απειλές σκλαβιάς και υποδούλωσης. Μήπως ήρθε η ώρα να επιστρέψει στην φυσική του κατάσταση; Να τελειώσει, τέλος πάντων, η ταλαιπωρία και να φορέσει τις αλυσίδες που του πρέπουν για να ησυχάσουμε όλοι μας. Που να ξεσηκωνόμαστε τώρα και να διεκδικούμε την πατρίδα μας για εμάς τους ίδιους, για την ευημερία των παιδιών μας και των γενιών που δεν πρόκειται να γεννηθούν ποτέ έτσι όπως πάμε. 

Ποιος έχασε την αξιοπρέπειά του για να την βρει ο νεοέλληνας που έχει συνηθίσει να είναι γιουσουφάκι των ισχυρών αρκεί να τον αφήνουν ήσυχο στην γωνιά του. Φακελάκια για τους γιατρούς δεν θα υπάρχουν πάντα; Επιδοτησούλες, δανειάκια, ρουσφετάκια δεν θα υπάρχουν ακόμη και υπό καθεστώς κατοχής, ακόμη κι αν χαθεί από τον εθνικό κορμό η Θράκη, η Πελοπόννησος, η Κρήτη, το Αιγαίο. Τι μας νοιάζει η λευτεριά μας; Μήπως την είχαμε ποτέ; Τι μας νοιάζει εμάς η δημοκρατία; Μήπως την απαιτήσαμε ποτέ; Τι μας νοιάζει ο διπλανός μας; Μήπως θα μας δώσει να φάμε; 

Είναι βαριά η καλογερική πατριώτη! Και μόνο αυτός που είναι ικανός να σταθεί απέναντι στο απόσπασμα αν χρειαστεί προκειμένου να γλυτώσει το παιδί του από το σκλαβοπάζαρο της ξενιτιάς και την πατρίδα του από τα σύγχρονα αρπακτικά των αγορών, που ετοιμάζονται να την ξεσκίσουν κυριολεκτικά, μπορεί με υπερηφάνεια να αποκαλεί προγόνους του όλους αυτούς που μεγαλούργησαν σ’ αυτήν την γη από την εποχή της αρχαίας θαυμαστής γενιάς που σε τούτον τον τόπο εφεύραν την πιο πολύτιμη κληρονομιά ολόκληρης της ανθρωπότητας, την δημοκρατία.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 28/10/2012

Διαβάστε Περισσότερα...>>

Υπάρχει διέξοδος. Εδώ και τώρα εκλογές για Συντακτική Εθνοσυνέλευση!

Υπάρχει διέξοδος. Εδώ και τώρα εκλογές για Συντακτική Εθνοσυνέλευση!:

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ προσωπικά αισθάνομαι εθνικά υπερήφανος. Γιατί; Διότι τη θετική δήλωση που ανέμενε για την Ελλάδα έλαβε τελικά ο πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς από τη Σύνοδο Κορυφής. Με κοινή τους δήλωση οι 17 αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ευρωζώνης εξέφρασαν την ικανοποίησή τους για την πρόοδο που έχει σημειωθεί στη χώρα και για τις «αξιοσημείωτες προσπάθειες» του ελληνικού λαού. Δάκρυσα από συγκίνηση!

Να τι δήλωσαν οι «17»: «Καλωσορίζουμε την πρόοδο που σημείωσαν η Ελλάδα και η τρόικα με στόχο την επίτευξη συμφωνίας για τις πολιτικές που διέπουν το πρόγραμμα προσαρμογής και προσβλέπουν στην οριστικοποίηση της αξιολόγησης. Το Eurogroup θα εξετάσει το αποτέλεσμα αυτής της αξιολόγησης υπό το φως της έκθεσης της τρόικας και θα λάβει τις απαραίτητες αποφάσεις. Καλωσορίζουμε την αποφασιστικότητα της ελληνικής κυβέρνησης, να τηρήσει τις δεσμεύσεις της και χαιρετίζουμε τις αξιοσημείωτες προσπάθειες του ελληνικού λαού. Ικανοποιητική πρόοδος έχει σημειωθεί, προκειμένου να επανέλθει σε τροχιά το πρόγραμμα προσαρμογής. Αναμένουμε από την Ελλάδα να συνεχίσει τις δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ενθαρρύνουμε τις προσπάθειές της να διασφαλίσει την ταχεία εφαρμογή του προγράμματος. Αυτό είναι αναγκαίο προκειμένου να δημιουργηθεί ένας πιο ανταγωνιστικός ιδιωτικός τομέας, να γίνουν ιδιωτικές επενδύσεις και να δημιουργηθεί ένας αποτελεσματικός δημόσιος τομέας. Αυτές οι προϋποθέσεις θα επιτρέψουν στην Ελλάδα να επιτύχει ανάπτυξη και να διασφαλίσει το μέλλον της στην Ευρωζώνη».

Ας αφήσουμε στην άκρη τα παπαγαλάκια των Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης και ας αρκεστούμε στην κοινή λογική μας. Συνήθως αυτή από μόνη της είναι αρκετή για να μας διαφωτίσει. Τι λέει η κοινή δήλωση;

Πρώτο: Συγχαίρει την αποκαλούμενη ως «ελληνική κυβέρνηση» για την αποφασιστικότητά της να τηρήσει τις «δεσμεύσεις» της και να «συνεργαστεί» με την τρόικα.

Δεύτερο: Χαιρετίζει τις «αξιοσημείωτες προσπάθειες» του ελληνικού λαού και εκτιμά ότι «ικανοποιητική πρόοδος» έχει σημειωθεί για να συνεχιστεί το πρόγραμμα προσαρμογής απαρέγκλιτα.

Τρίτο: Όλα εξαρτώνται από τις «δημοσιονομικές και διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις» που θα ενθαρρύνουν, λέει, στο να γίνουν προκειμένου να γίνει «ανταγωνιστικός» ο ιδιωτικός τομέας.

Τι δεν λέει η κοινή δήλωση; Δεν λέει κουβέντα για την όλο και βαθύτερη ύφεση στην οποία έχει βουλιάξει η ελληνική οικονομία. Δεν λέει κουβέντα για τις τρομακτικές ευθύνες των πολιτικών που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα από την τρόικα και την οδήγησαν πρώτα στην ύφεση και κατόπιν στην κατάρρευση. Δεν λέει κουβέντα για την μαζική εξόντωση των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των μικρομεσαίων και κυρίως της νεολαίας. Δεν λέει κουβέντα για το χρέος που αυξάνει και αυξάνει χάρις στα νέα βάρη που φορτώνεται ο έλληνας φορολογούμενος προκειμένου να διασωθούν τραπεζίτες και τρωγλοδύτες επενδυτές.

Αυτό που θεωρεί η κυβέρνηση ως θετική εξέλιξη είναι η δήλωση των «17» που αναγνωρίζουν ότι οι ντόπιοι δωσίλογοι ακολουθούν κατά γράμμα τις εντολές τους. Έστω κι αν οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην απόλυτη καταστροφή της χώρας και του λαού της.

Γιατί τέτοια αναλγησία; Μα το εξήγησε ένας από τους τυπικούς εκπροσώπους του πιο παρασιτικού νεποτισμού της ντόπιας πολιτικής κάστας, ο κ. Κεφαλογιάννης, ο οποίος σε εκπομπή της κρατικής τηλεόρασης εξηγούσε ότι αναγκάστηκαν να μειώσουν το ύψος της σύνταξης στον έλληνα συνταξιούχο, γιατί του την πληρώνει ο Εσθονός, ο οποίος αμείβεται με πολύ λιγότερα από τον Έλληνα. Με άλλα λόγια, όλα αυτά συμβαίνουν γιατί ο έλληνας εργαζόμενος και συνταξιούχος είναι ένα παράσιτο. Γι’ αυτό και τον πληρώνουν οι άλλοι ευρωπαίοι! Το χειρότερο ήταν ότι την αληθινή προσωποποίηση του πιο απόλυτου παρασιτισμού, τον κ. Κεφαλογιάννη, τον άφησαν να φύγει αρτιμελή, που λέει ο λόγος, από την εκπομπή. 

Έτσι είναι τα ήθη και έθιμα των κατοχικών «ενημερωτικών» εκπομπών στις μέρες μας. Μπορεί να βγαίνει ο οποιοσδήποτε άθλιος, φύση και θέση ανεπρόκοπος, γόνος των βαρόνων της πιο βρώμικης πολιτικής και να χυδαιολογεί εναντίον των εργαζομένων και των συνταξιούχων χωρίς τσίπα. Ο έλληνας συνταξιούχος δούλεψε σκληρά για δεκαετίες με αντάλλαγμα μια σύνταξη που σήμερα του την κλέβουν ανοιχτά και ξεδιάντροπα. Και του λένε από πάνω αυτοί που κυνικά τον κλέβουν μπροστά στα μάτια του, ότι είναι παράσιτο γιατί δήθεν αναγκάζεται να του πληρώσει την σύνταξή του, αυτή για την οποία ο ίδιος έχει καταβάλει εισφορές μια ολόκληρη ζωή, ο Εσθονός, ο Τσέχος και δεν ξέρω ποιος άλλος. Και τους κοιτάμε ακόμη!

Δεν νομίζω ότι υπάρχει Έλληνας σήμερα που να χάβει πλέον αυτό το πιο χυδαίο παραμύθι. Ότι δηλαδή τα δάνεια τα παίρνουμε προκειμένου να πληρωθούν μισθοί και συντάξεις. Κι επομένως προκειμένου να πάρουμε τις δόσεις μας, ως τυπικά πρεζόνια, πρέπει να τα έχουμε καλά, να στήνουμε κοινώς πισινό, στους δανειστές μας. Βεβαίως, για τους κυβερνώντες και τα γιουσουφάκια τους η στάση αυτή στα τέσσερα είναι απολύτως φυσιολογική. Έτσι γεννήθηκαν και έτσι συνέχισαν να πορεύονται στην ζωή τους προκειμένου να αναδειχθούν σε θώκους και πόστα. Το μόνο που πάντα επιζητούσαν στην άθλια ζωή τους ήταν και παραμένει το παρά φύση χάδι, το πονηρό κλείσιμο του ματιού και ο έπαινος με τα πολλά υπονοούμενα από τα μεγάλα αφεντικά.

Γι’ αυτό και είναι χαρούμενοι με την δήλωση των «17» που δεν λέει τίποτε περισσότερο από το ότι ο βιασμός και η γενοκτονία του ελληνικού λαού θα συνεχιστεί απαρέγκλιτα και χωρίς τον παραμικρό ενδοιασμό. Γιατί; Διότι πολύ απλά με αυτόν τον τρόπο θα καταφέρουν αυτό που αδυνατούν να κατορθώσουν στην παγκόσμια οικονομία. Θα φέρουν την ανάπτυξη όταν θα γίνει «πιο ανταγωνιστικός ιδιωτικός τομέας, να γίνουν ιδιωτικές επενδύσεις και να δημιουργηθεί ένας αποτελεσματικός δημόσιος τομέας.» 

Ο Γκυ Ντεμπόρ στην Κοινωνία του Θεάματος έλεγε ότι πριν υπάρξει η δικτατορία των μαζικών μέσων εξαπάτησης «όλος ο κόσμος σχεδόν σκεφτόταν με μια κάποια λογική, με εντυπωσιακή εξαίρεση τους ηλίθιους και τα κομματικά μέλη.» Σήμερα υπάρχει και μια επιπρόσθετη διακριτή κατηγορία που αρνείται να σκεφτεί με την λογική, οι κάτοχοι των ΜΒΑ και των δικτατορικών χρηματοοικονομικής. Τους βλέπουμε να παρελαύνουν από τα κατοχικά ΜΜΕ και να αποδεικνύουν ότι η ηλιθιότητα μαζί με την σκοπιμότητα δεν γνωρίζει όρια.

Βέβαια, αν εξαιρέσει κανείς αυτές τις τρεις χαρακτηριστικές κατηγορίες ηλιθίων, οφείλουμε να πούμε ότι μπορεί δύσκολα θα βρεθεί απλός άνθρωπος σήμερα που να πιστεύει τις παπαρολογίες του καθεστώτος. Πώς είναι δυνατόν να υπάρξουν επενδύσεις στην ελληνική οικονομία όταν χάρις στο βίαιο πρόγραμμα προσαρμογής έχουν καταλήξει στο επίπεδο της δεκαετίας του 1980; Πώς είναι δυνατόν να υπάρχει έστω και στοιχειωδώς προοπτική για την ελληνική οικονομία όταν ακόμη και πολυεθνικές σαν την Coca-Cola μεταφέρουν τις εργασίες τους αλλού; Πώς είναι δυνατόν να μιλά κανείς για άνοδο της ανταγωνιστικότητας όταν ολόκληρη η ελληνική οικονομία έχει τεθεί σε διαδικασία αποεπένδυσης; Όταν οι μεγάλες πολυεθνικές με το προκλητικά προνομιακό τους καθεστώς τα μαζεύουν και φεύγουν από μια οικονομία, τότε για ποιες επενδύσεις μπορεί να μιλήσει κανείς;

Η ελληνική οικονομία είναι υπό διαδικασία κατάρρευσης σε όλους τους τομείς της. Ανά πάσα στιγμή μπορεί να γίνει της Αργεντινής. Μέσα στους επόμενους 2-3 μήνες θα ζήσουμε φριχτές καταστάσεις. Η κατάσταση θα χειροτερεύει με ρυθμούς πρωτοφανείς ακόμη και με τα μέχρι τώρα δεδομένα. Η ανεργία, που ήδη έχει ξεφύγει πέρα από κάθε όριο ανάταξης, η φτώχεια, η εξαθλίωση θα χτυπήσει την πόρτα των δυο από κάθε τρία νοικοκυριά. Όλοι μας θα αναγκαστούμε να πάρουμε αποφάσεις που ποτέ στην ζωή μας δεν φανταστήκαμε ότι θα βρεθούμε στην ανάγκη να πάρουμε. Και από την απόφαση αυτή θα κριθεί η ίδια η επιβίωση της οικογένειας, αλλά και της χώρας μας.

Το 2012-13 θα καταγραφεί στην ιστορία ως το ελληνικό Annus Horribilis, μόνο που τον ελληνικό λαό, το ελληνικό έθνος, την ίδια την Ελλάδα δεν θα την αποτεφρώσει μια μεγάλη πυρκαγιά σαν αυτή του Λονδίνου στα 1665-66, η οποία αποτέλεσε το αποκορύφωμα μιας τρομακτικής επιδημίας χολέρας, αλλά η εγκληματική πολιτική που θέλει την πάση θυσία παραμονή της χώρας στο ευρώ. Τα αθώα θύματα του ελληνικού Annus Horribilis θα ξεπεράσουν κατά πολύ τις εκατόμβες των πολέμων αυτής της χώρας. Μπροστά του το παλιό αγγλικό Annus Horribilis θα μοιάζει παιδική χαρά. Από αυτήν την δοκιμασία, αν καθίσουμε στ’ αυγά μας, αν φοβηθούμε να τα βάλουμε με ότι μας εμφανίζεται σήμερα ως «πεπρωμένο» της χώρας, αν δεν ξεφορτωθούμε το ταχύτερο δυνατό την ληστοσυμμορία του ευρώ, τότε είναι σίγουρο ότι η Ελλάδα δεν θα επιβιώσει. Τουλάχιστον με την σημερινή της εδαφική και εθνική συγκρότηση.

Αν εξαιρέσουμε λοιπόν τους ηλίθιους, τα κομματικά μέλη και τους διδάκτορες των μπίζνες και της χρηματοοικονομικής, η μεγάλη πλειοψηφία του ελληνικού λαού καταλαβαίνει πια που το πάει η όλη κατάσταση. Γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα. Όχι του χρόνου, αλλά τον άλλο μήνα. Είναι πια θέμα γενικευμένης εμπειρίας. Κι έτσι η βουβή κοινωνική οργή μετασχηματίζεται σε βαθύ μίσος για το καθεστώς και τους εκπροσώπους του. Αυτό που σε πολλούς φαίνεται σαν απάθεια, ή αδιαφορία είναι ένας μετασχηματισμός της οργής και της διαμαρτυρίας σε άσβεστο μίσος απέναντι σε οτιδήποτε αντιπροσωπεύει η σημερινή επίσημη πολιτική. Κι αυτό είναι καλό. Δεν μπορεί ένας λαός να ξεμπερδέψει μ’ ένα καθεστώς αν πρώτα δεν το μισήσει βαθιά. Και αυτό συντελείται τώρα. Είναι η γόνιμη μαγιά που η ιστορία έχει αποδείξει ότι γεννά μεγάλες κοινωνικές εξεγέρσεις και επαναστάσεις.

Σε αυτήν την φάση βρισκόμαστε σήμερα. Η κοινωνία είναι περισσότερο παρά ποτέ έτοιμη να κάνει το μεγάλο άλμα. Να ξεμπερδέψει μια και καλή με ολόκληρο το καθεστώς που της έχει επιβληθεί. Χρειάζεται όμως πολιτική ηγεσία και συγκεκριμένο πολιτικό σχέδιο. Διαφορετικά η διάθεσή της θα εκφυλιστεί και το μίσος της θα κάψει τα πάντα οδηγώντας ολόκληρη την κοινωνία στον εμφύλιο για ένα κομμάτι ψωμί, για μια θέση στον ήλιο.

Επομένως τι πρέπει να κάνουμε; Ο αγώνας που καλείται να δώσει ο λαός το επόμενο διάστημα πρέπει να μετεξελιχθεί στην μάχη όλων των μαχών. Τα μέτρα ακόμη κι αν περάσουν δεν πρέπει ποτέ να εφαρμοστούν στην πράξη. Και για να γίνει αυτό οφείλουμε να θέσουμε απλά και ξεκάθαρα τα πράγματα. Οφείλουμε να απαιτήσουμε από τις ηγεσίες των κομμάτων της αντιπολίτευσης στο κοινοβούλιο να δηλώσουν, ως προειδοποίηση μπροστά στο ενδεχόμενο ψήφισης του νέου πακέτου και όσων το ακολουθούν, την αμετάκλητη απόφασή τους να καταθέσουν την βουλευτική τους ιδιότητα και να αποχωρήσουν οριστικά από την Βουλή. Η στάση αυτή είναι η τελευταία γραμμή άμυνας προκειμένου ο λαός να μην υποστεί την μαζική εξόντωση για την οποία προορίζεται από το πρόγραμμα προσαρμογής.

Έτσι ή αλλιώς η ίδια η ύπαρξη του κοινοβουλίου δεν προσφέρει σήμερα απολύτως τίποτε στον λαό. Σ’ ένα καθεστώς όπου πρυτανεύουν οι «διεθνείς δεσμεύσεις» απέναντι στους δανειστές οι οποίοι συμπεριφέρονται σ’ αυτήν την χώρα σαν ορδή βαρβάρων κατακτητών, το κοινοβούλιο δεν είναι τίποτε περισσότερο από μια φάρσα, ένα άλλοθι γενικευμένης ανομίας και ανωμαλίας. Η υπεράσπιση σήμερα των δημοκρατικών δικαίων του λαού, η υπεράσπιση της ίδιας της δημοκρατίας – ακόμη και με την έννοια του Συντάγματος του 1975 – αλλά και της ίδιας της πατρίδας απαιτεί να επανατοποθετήσουμε το πολιτικό πρόβλημα της χώρας από μηδενική βάση.

Η παραίτηση από το κοινοβούλιο δεν θα γίνει για να προκληθούν εκλογές. Τι να τις κάνουμε τις εκλογές για ένα ανήμπορο, ανίσχυρο και προσχηματικό κοινοβούλιο; Γιατί να πάμε ξανά σε εκλογές που δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, εκτός ίσως από την κατανομή του κρατικού φέουδου και της κρατικής επιχορήγησης ανάμεσα σε κόμματα και δελφίνους της εξουσίας; Δεν ήταν ποτέ και δεν είναι πολύ περισσότερο σήμερα δημοκρατία αυτή.

Η παραίτηση από το κοινοβούλιο θα πρέπει να γίνει με μοναδικό σκοπό να συγκροτηθεί ένα αντίπαλο δέος μέσα στην ίδια την χώρα. Ένας αντίπαλος κοινωνικοπολιτικός πόλος που θα εκφράζει στην πράξη την μεγάλη πλειοψηφία του λαού και δεν θα αναγνωρίζει το σημερινό καθεστώς σε όλες του τις εκδοχές. Πρόκειται για την δημιουργία μιας δυαδικής εξουσίας, όπου ο λαός θα κληθεί να επιλέξει στην πράξη ποια μορφή και πρόγραμμα διακυβέρνησης τον εκφράζει.

Το κυρίαρχο πολιτικό αίτημα αυτού του αντίπαλου πόλου δεν μπορεί παρά να είναι μόνο ένα: εκλογές εδώ και τώρα για Συντακτική Εθνοσυνέλευση με σκοπό την σύνταξη και ψήφιση νέου Συντάγματος που να διασφαλίζει τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού και την δημοκρατική εξέλιξη της χώρας. Στις σημερινές συνθήκες δεν μπορεί να υπάρξει καμιά άλλη δημοκρατική διέξοδος στο καταστροφικό αδιέξοδο που έχει οδηγήσει την χώρα και τον λαό της το καθεστώς που έχει επιβληθεί από το ευρώ, την Ευρωπαϊκή Ένωση και το ΔΝΤ.

Για να γίνει δυνατό κάτι τέτοιο οι δυνάμεις που στην πράξη στρατεύονται στην υπόθεση του λαού και έχουν κάνει την επιλογή τους στο πλευρό του, οφείλουν να πράξουν τρία πράγματα:

Πρώτο: Να ζητήσουν εδώ και τώρα την παραίτηση της κυβέρνησης και την διάλυση του κοινοβουλίου προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για τις εκλογές της Συντακτικής Εθνοσυνέλευσης. Καμιά άλλη πολιτική λύση εντός του υπάρχοντος κολοβού και προσχηματικού κοινοβουλευτισμού δεν είναι αποδεχτή.

Δεύτερο: Να καλέσουν τον λαό σε μαζική Γενική Πολιτική Απεργία διαρκείας με σκοπό να καταλάβει και να πάρει στα χέρια του επιχειρήσεις στρατηγικής σημασίας, υποδομές, δημόσια διοίκηση και ζωτικές υπηρεσίες του κράτους που σήμερα βρίσκονται στην κατοχή, ή την κηδεμονία των ξένων επιτρόπων και αρμοστών.

Τρίτο: Να δημιουργήσουν μια προσωρινή υπηρεσιακή κυβέρνηση από τις δυνάμεις που συμμετέχουν ενεργά στην Γενική Πολιτική Απεργία, η οποία θα αναλάβει την προκήρυξη και την διεξαγωγή ελεύθερων εκλογών για Συντακτική Εθνοσυνέλευση. Μέχρι την ψήφιση του νέου Συντάγματος η προσωρινή αυτή κυβέρνηση θα λειτουργεί ως επιτελείο διαχείρισης των υποθέσεων του κράτους με γνώμονα το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, αλλά και με άμεση συμμετοχή του λαού διαμέσου των οργανώσεών του.

Μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο στην Ελλάδα σήμερα; Γίνεται ήδη στην Πορτογαλία. Γι’ αυτό και τα διεθνή ΜΜΕ την έχουν αποκλείσει από την ειδησεογραφία. Όπως έκαναν τα δυο τελευταία χρόνια με την Ισλανδία. Είναι έτοιμος ο κόσμος να δεχθεί, να υποστηρίξει και να στρατευθεί σε μια τέτοια υπόθεση; Είναι έτοιμος όσο ποτέ άλλοτε δεν ήταν. Αρκεί να δει τις πολιτικές δυνάμεις που μιλούν εξ ονόματός του να παίρνουν την πρωτοβουλία και να αποδεικνύουν στην πράξη ότι ξέρουν να παίρνουν ρίσκα όταν η κατάσταση του λαού και οι απειλές που ζώνουν την χώρα το απαιτούν.

Θα το κάνουν τα κόμματα της αντιπολίτευσης; Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος. Όμως θα ήταν λάθος να νομίζουμε ότι οι ηγεσίες τους έχουν το μαχαίρι και το πεπόνι, ότι δηλαδή ελέγχουν τις εξελίξεις εντός και εκτός των κομμάτων τους. Οι εξελίξεις τις έχουν ήδη υπερβεί. Όποια ηγεσία δεν κάνει αυτό που πρέπει, τότε είναι σαν να υπογράφει την θανατική της καταδίκη. Περνά, το θέλει, δεν το θέλει, στην αντίπερα όχθη και θα κληθεί – αργά ή γρήγορα – να λογοδοτήσει. Δεν ξέρω αν θα το κάνει στα έδρανα των κατηγορουμένων ενός αυθεντικά λαϊκού δικαστηρίου, που σίγουρα αποτελεί την πιο ευοίωνη προοπτική, ή θα γίνει μέσα στην πυρκαγιά ενός γενικευμένου κοινωνικού εμφυλίου, όπως έγινε με τις ανάξιες και αντιλαϊκές ηγεσίες της αριστεράς την εποχή της δημοκρατίας της Βαϊμάρης στη Γερμανία του μεσοπολέμου. Ένα είναι σίγουρο, η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει και κανείς δεν μπορεί να ξεγελάσει το ρολόι της κοινωνικής αναμέτρησης.

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 21/10/2012          

Διαβάστε Περισσότερα...>>

Όταν εκτός από την ανοχή δοκιμάζεται και η κοινή λογική από το ΔΝΤ

Όταν εκτός από την ανοχή δοκιμάζεται και η κοινή λογική από το ΔΝΤ:

Γράψε λάθος και πάμε από την αρχή! Αυτό διαμηνύει το ΔΝΤ στην τελευταία του ετήσια έκθεση World Economic Outlook (Οκτώβριος 2012). Χαρές και πανηγύρια στα επιτόπια κανάλια μαύρης προπαγάνδας. Επιτέλους η Λαγκάρντ «μας» δικαίωσε. Παραδέχτηκε ότι έκαναν λάθος στις εκτιμήσεις τους. Τι ωραία, τι καλά! Είμαστε μια ωραία παιδική χαρά!

Μέχρι πρόσφατα το ΔΝΤ εξακολουθούσε να χτυπάει δυνατά το τύμπανο της δημοσιονομικής ορθοδοξίας - οι χώρες θα έπρεπε να προσπαθήσουν να ελέγξουν τα ελλείμματά τους, ανέφερε το ΔΝΤ, και εκείνοι που βρίσκονται κάτω από την έντονη πίεση της αγοράς δεν είχαν άλλη επιλογή από το να εφαρμόσουν σχέδια δραστικής μείωσης του ελλείμματος «πλήρως και χωρίς καθυστέρηση».

Όμως τώρα το ΔΝΤ δεν εμφανίζεται και τόσο σίγουρο. Η παγκόσμια ύφεση που συνεχίζει να είναι απρόβλεπτη και η παγκόσμια ανισορροπία της οικονομίας που δεν λέει να υποχωρήσει, το αναγκάζουν να βρει μια δικαιολογία γιατί η δημοσιονομική του ορθοδοξία δεν έχει τα αποτελέσματα που διαφημίζουν οι αρχιερείς της. Στην τελευταία έκθεση World Economic Outlook (WEO), το ΔΝΤ μιλά για πρόβλημα «δημοσιονομικών πολλαπλασιαστών». Τι σημαίνει αυτό; Αυτό σημαίνει ότι στις εκτιμήσεις του το ΔΝΤ χρησιμοποιούσε λάθος συντελεστές πολλαπλασιαστικών συνεπειών στην οικονομία για τα μέτρα δημοσιονομικής προσαρμογής που απαιτούσε να υιοθετηθούν από τις οικονομίες υπό κηδεμονία. Γι’ αυτό και υποεκτίμησε τις συνέπειες στην ύφεση, στην ανεργία, στις επενδύσεις. Σύμφωνα με την έκθεση του ΔΝΤ, πήρε στους οικονομολόγους του πέντε χρόνια βαθύτατης ύφεσης για να αντιληφθούν ότι οι πολλαπλασιαστικές συνέπειες στην οικονομία από τις συνταγές λιτότητας και περικοπών είναι μεγαλύτερες από ό, τι είχε αρχικά υποτεθεί, ειδικά σε περιπτώσεις «όπου συγχρονισμένη δημοσιονομική προσαρμογή λαμβάνει χώρα σε πολλές οικονομίες».

Να τι αναφέρει η περιβόητη έκθεση του ΔΝΤ: «Η κύρια διαπίστωση, με βάση τα στοιχεία για 28 οικονομίες, είναι ότι οι πολλαπλασιαστές που χρησιμοποιούνται για τη δημιουργία προβλέψεων σχετικά με την ανάπτυξη συστηματικά υστερούν αρκετά από την έναρξη της Μεγάλης Ύφεσης, από 0,4 έως 1,2, ανάλογα με την πηγή των προβλέψεων και τις ιδιαιτερότητες της κατά προσέγγισης εκτίμησης. Άτυπα στοιχεία δείχνουν ότι οι πολλαπλασιαστές που χρησιμοποιήθηκαν για να παραχθούν αυτές οι προβλέψεις είναι περίπου 0,5. Έτσι οι πραγματικοί πολλαπλασιαστές μπορεί να είναι υψηλότεροι, στο εύρος από 0,9 έως 1,7.»

Τι σημαίνουν όλα αυτά σε απλά ελληνικά; Σημαίνουν ότι οι «ειδικοί» του ΔΝΤ υπολόγιζαν ότι για κάθε 1 εκατοστιαία μονάδα μειώσεων και περικοπών του προγράμματος δημοσιονομικής προσαρμογής θα είχε ως συνέπεια 0,5 εκατοστιαίες μονάδες συρρίκνωσης της οικονομίας. Όμως έπεσαν έξω γιατί η εμπειρία έδειξε ότι για κάθε 1 εκατοστιαία μονάδα λιτότητας είχε ως συνέπεια 0,9 έως 1,7 εκατοστιαίες μονάδες συρρίκνωσης της οικονομίας, δηλαδή ύφεσης. Έτσι λέει η έκθεση.

Να γιατί έπεσαν έξω τα παιδιά. Να γιατί η ύφεση που προκάλεσε η επιμονή στη δική τους δημοσιονομική ορθοδοξία ήταν πολύ μεγαλύτερη απ’ αυτήν που είχαν αρχικά προβλέψει. Και καλά, πώς είχαν καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο πολλαπλασιαστής ύφεσης της λιτότητας ήταν μόνο 0,5; Πρόκειται για «άτυπα στοιχεία», όπως μας λέει η έκθεση. Τι σημαίνει «άτυπα στοιχεία»; Σημαίνει πολύ απλά ότι κάποιος ή κάποιοι αποφάσισαν αυθαίρετα ότι οι πολλαπλασιαστές ύφεσης της δημοσιονομικής συνταγής του ΔΝΤ είναι 0,5. Και μάλιστα για όλων των ειδών τις οικονομίες, χωρίς να κάνουν τον κόπο να μελετήσουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και συνάγουν συμπεράσματα.

Καταλάβατε τι ομολογεί η έκθεση του ΔΝΤ και η κ. Λαγκάρντ; Ότι η δημοσιονομική προσαρμογή που απαιτεί το εν λόγω ευαγές ίδρυμα στηρίζεται σε αυθαίρετες γενικές εκτιμήσεις των επιτελείων του, δηλαδή σε «άτυπα στοιχεία», τα οποία δεν στηρίζονται σε κανενός είδους μελέτη των συνθηκών των συγκεκριμένων οικονομιών που καλούνται να τις εφαρμόσουν. Και ήρθαν τώρα, πέντε χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας ύφεσης, να μας πουν με δείγμα 28 οικονομιών ότι δυστυχώς έπεσαν έξω.

Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ ησύχασα! Τώρα που παραδέχτηκαν το λάθος τους θα γίνουν όλα μέλι-γάλα. Διότι ένα απλό λάθος ήταν στους πολλαπλασιαστές. Τι είναι ένας συντελεστής σε μια εξίσωση; Σιγά τα λάχανα. Δεν υπάρχει λόγος ανησυχίας, ούτε βέβαια τίθεται θέμα αξιοπιστίας του ΔΝΤ και της τρόικας. Θέμα αξιοπιστίας υπάρχει μόνο για την Ελλάδα που αρνείται να πετύχει τους στόχους που της θέτει το ΔΝΤ και η τρόικα. Έστω κι αν οι στόχοι αυτοί είναι παντελώς αυθαίρετοι. Δεν έχει καμιά σημασία.

Για να καταλάβετε τι συμβαίνει, φανταστείτε ότι έχετε έναν μηχανικό που του έχετε αναθέσει να σας χτίσει μια οικοδομή. Κι αυτός ο μηχανικός κάνει λάθος στον υπολογισμό του μπετόν και του οπλισμού της οικοδομής. Θα μου πείτε, τι είναι ένα λάθος στον υπολογισμό; Το ίδιο αναρωτιέται αθώα και το ΔΝΤ. Τίποτε δεν είναι εκτός κι αν η οικοδομή που σχεδίασε αυτός ο μηχανικός καταρρεύσει πάνω στα κεφάλια των ενοίκων της.

Το ίδιο συμβαίνει και με τους πολλαπλασιαστές του ΔΝΤ. Οι «ειδικοί» της τρόικας ήρθαν στην Ελλάδα χωρίς να έχουν κάνει κανενός είδους μελέτη των συνθηκών, των όρων και των διαρθρωτικών χαρακτηριστικών της ελληνικής οικονομίας. Αν είχαν κάνει μια τέτοια μελέτη θα ήξεραν ποιες θα ήταν οι πολλαπλασιαστικές συνέπειες στην ελληνική οικονομία των μέτρων που πρότειναν. Ήρθαν εξοπλισμένοι με τους πολλαπλασιαστές που χρησιμοποιούν αυθαίρετα σε κάθε περίπτωση. Και ήρθαν μ’ αυτούς γιατί δεν ενδιαφέρονται για την τύχη της ελληνικής οικονομίας. Άλλος ήταν ο σκοπός τους.

Από την πρώτη στιγμή, δηλαδή από τα πρώτα μέτρα μειώσεων και περικοπών, φάνηκε ότι ο πολλαπλασιαστής ύφεσης στην ελληνική οικονομία ξεκινούσε από 1,5 και κλιμακωνόταν έως 2 για κάθε 1 εκατοστιαία μονάδα λιτότητας. Με άλλα λόγια από την πρώτη στιγμή για κάθε 1 δις ευρώ προσαρμογή, η ελληνική οικονομία έχανε 1,5 δις ευρώ έως 2. Κι έτσι η βουτιά στην εσωτερική κατανάλωση των νοικοκυριών, αλλά και στις επενδύσεις εξασφάλιζε την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας. Πόση ευφυΐα χρειαζόταν για να το αντιληφθεί κανείς; Μια απλή τριβή με τους αριθμούς αρκούσε.

Όμως ο σκοπός της τρόικας ήταν εξαρχής άλλος. Δεν ενδιαφέρεται για την σταθεροποίηση των δημοσιονομικών, ούτε για την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας, αλλά για να βοηθήσει τους δανειστές (τράπεζες και επενδυτικά κεφάλαια) να εξασφαλίσουν τις αποδόσεις τους μέσα από την λεηλασία της χώρας. Τι κι αν αυτό σημαίνει μια πρωτοφανή ύφεση για την ελληνική οικονομία. Η δικαιολογία ήταν έτοιμη. Η Ελλάδα είναι «μοναδική περίπτωση». Αυτό δεν συνεχίζει να λέει ένας από τους αρχιερείς του δόγματος, ο γερμανός υπουργός Βόλφγκανγ Σόιμπλε;

Τι κι αν αυτή η δημοσιονομική προσαρμογή οδηγεί το 60% και πλέον του ελληνικού πληθυσμού κάτω από το επίσημο όριο της φτώχειας. Τι κι αν έχει οδηγήσει ήδη την ανεργία σε επίπεδα που δεν μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί από μια τυπική οικονομία της αγοράς, όπως αποδεικνύει το παράδειγμα της Ισπανίας και της Νότιας Αφρικής, που για χρόνια κινούνται σ’ αυτά τα επίπεδα ανεργίας παρά το μέγεθος και τον πλούτο της οικονομίας τους. Τι κι αν έχει οδηγήσει πάνω από 3 χιλιάδες συνανθρώπους μας στην αυτοκτονία λόγω απελπισίας. Τι κι αν δημιούργησε για πρώτη φορά στην μεταπολεμική ιστορία της Ελλάδας ένα όλο και πιο ευρύ στρώμα απόρων, που κυριολεκτικά δεν έχουν στον ήλιο μοίρα και το αν ζουν ή πεθαίνουν εξαρτάται αποκλειστικά από την διαθέσιμη κοινωνική αλληλεγγύη και την φιλανθρωπία.

Τώρα το ΔΝΤ εκ μέρους της τρόικας ομολογεί ότι έκανε ένα μικρό λαθάκι στις εκτιμήσεις του. Να μωρέ, έπεσε έξω στους πολλαπλασιαστές. Κι επομένως η τραγική κατάσταση της Ελλάδας λόγω της δημοσιονομικής προσαρμογής, δεν είναι «μοναδική περίπτωση», αλλά τυπική περίπτωση χώρας που υποβάλλεται στην χημειοθεραπεία της δημοσιονομικής ορθοδοξίας.

Ποια είναι η σημασία αυτής της ομολογίας; Μήπως θα αναστηθούν τα χιλιάδες θύματα αυτής της πολιτικής; Μήπως θα ξαναβρούν την δουλειά που έχασαν τα εκατομμύρια των ανέργων; Μήπως θα αντιστραφεί η πορεία ύφεσης της οικονομίας; Μήπως θα αντιμετωπιστεί η φτώχεια; Τίποτε απ’ όλα αυτά.

Το επιτελείο του ΔΝΤ ομολογεί ότι έκανε λάθος για να συνεχίσει τα ίδια. Πρόκειται για το άλλοθι αναπροσαρμογής των εκτιμήσεών του προς το χειρότερο. Κι έτσι η σχιζοφρένεια και ο παραλογισμός συνεχίζεται. Το ΔΝΤ αναπροσαρμόζει τις εκτιμήσεις του προς το χειρότερο και συνεχίζει να επιμένει στην ίδια δημοσιονομική ορθοδοξία. Δεν έχουν καμιά σημασία οι συνέπειες στην οικονομία, στην απασχόληση, στην κοινωνική συνοχή. Το πρόγραμμα, όπως είπαμε, έχει άλλους στόχους: το γενικό ξεπούλημα.

Αυτό μας είπε και η κ. Λαγκάρντ. Μιας και δεν πρόκειται να πιαστούν οι δημοσιονομικοί στόχοι, ας δώσουμε έμφαση στις «διαρθρωτικές αλλαγές». Τι σημαίνει αυτό σε απλά ελληνικά; Δεν έχει καμιά σημασία αν το πρόγραμμα της δημοσιονομικής προσαρμογής πετυχαίνει τους στόχους που έχει εξαγγείλει, σημασία έχει να προχωρήσει η εκποίηση της ελληνικής οικονομίας, οι ιδιωτικοποιήσεις, το ακόμα μεγαλύτερο άνοιγμα στα καρτέλ, τα τραστ και τα μονοπώλια της αγοράς, με μια λέξη το γενικό ξεπούλημα.

Το μυαλό τους στο κεχρί! Και η αξιοπιστία της τρόικας; Θα τολμήσει κανείς να θέσει θέμα αξιοπιστίας της τρόικας, ειδικά τώρα που το ίδιο το ΔΝΤ ομολογεί λάθος εκτιμήσεις; Μήπως ο κ. Σαμαράς και το σινάφι του θα σηκωθεί να θέσει θέμα αξιοπιστίας της τρόικας, όταν η κ. Μέρκελ ή κάποιος άλλος μιλήσει για «έλλειμμα αξιοπιστίας» της Ελλάδας; Όχι, βέβαια. Ο δωσίλογος είναι για να διαμαρτύρεται εικονικά ώστε έπειτα να υποχωρεί γιατί δήθεν δεν μπορεί να κάνει τίποτε μπροστά στις υπέρτερες δυνάμεις του κατακτητή.

«Περιθώρια άμεσης αλλαγής της συνταγής δημοσιονομικής πολιτικής, που εφαρμόζεται από την αρχή του προγράμματος στήριξης, είναι σχεδόν ανύπαρκτα», ανέφερε κατά την διάρκεια συζήτησης του προσχεδίου Προϋπολογισμού, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών Χρήστος Σταϊκούρας. «Από την ώρα που η Ελλάδα προσέφυγε στον μηχανισμό στήριξης και δεδομένων των αδυναμιών της ελληνικής οικονομίας, ο χώρος σχεδιασμού πολιτικών είναι αυστηρά περιορισμένος και εξαρτημένος από το πλαίσιο συνεργασίας με τους εταίρους και δανειστές μας», συμπλήρωσε ο κ. Σταϊκούρας. Περιγράφοντας τις απώλειες των Ελλήνων πολιτών την τελευταία διετία, ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών έκανε λόγο για «ηράκλεια προσπάθεια με θυσίες 49 δισ. που δεν οδήγησαν σε αντάξιο δημοσιονομικό αποτέλεσμα… Η οικονομία αντίθετα, ακολούθησε πτωτική πορεία και η συνολική ύφεση ξεπέρασε το 22% του ΑΕΠ, ενώ η ανεργία φτάνει το 25%». 

Αυτά, εξήγησε, «οφείλονται στην έλλειψη σχεδίου αντιμετώπισης κρίσεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση, που προκάλεσε την ελληνική κρίση δανεισμού, αλλά και στο ότι δεν δόθηκε από τις προηγούμενες κυβερνήσεις, η δέουσα προσοχή σε μέτρα ανάκαμψης της οικονομίας - και όσα επιχειρήθηκαν, δεν προχώρησαν». Υπάρχει μεγαλύτερη και πιο ολοκληρωμένη ομολογία δωσιλογισμού; Υπάρχει τίποτε χειρότερο από την ομολογία ότι η χώρα έχει παραδοθεί αύτανδρη στον αυτόματο πιλότο ενός μηχανισμού χρεοκοπίας προς όφελος τρίτων, των δανειστών της χώρας; Η πλήρης παράδοση της χώρας και του λαού της στους κατακτητές επί Τσολάκογλου, σε τι διαφέρει από την ομολογία Σταικούρα;

Τι φταίει για όλα αυτά; Μήπως οι χρεοκοπημένες συνταγές της τρόικας; Όχι βέβαια. Μήπως το τρομακτικό έλλειμμα αξιοπιστίας του ΔΝΤ, της ΕΕ και του ευρώ, που έταζαν λαγούς με πετραχήλια, αλλά οδήγησαν στην απόγνωση λαούς και χώρες με πρώτη την Ελλάδα; Όχι βέβαια. Ο δωσίλογος, ακόμη κι όταν ομολογεί τον δωσιλογισμό του, το κάνει για να ρίξει το φταίξιμο στους συμπατριώτες του: «Το έλλειμμα αξιοπιστίας που διαμορφώθηκε τα τρία προηγούμενα χρόνια ήταν μεγάλο και δύσκολα διαχειρίσιμο» είπε ο κ. Σταικούρας. Με άλλα λόγια, εμείς φταίμε γι’ αυτά που παθαίνουμε. Για το ΔΝΤ, το ευρώ, τα επιτελεία της ευρωζώνης, τους δανειστές, τους κερδοσκόπους και τα αρπαχτικά των αγορών, δεν τίθεται κανένα θέμα αξιοπιστίας, αλλά για την Ελλάδα είναι κορυφαίο θέμα. Κλασσική ταχτική γκάνγκστερ. Το θύμα φταίει για όλα.

«Διαπιστώνουμε ότι πολλά κράτη της ευρωζώνης καλούνται να μειώσουν δραστικά το βιοτικό τους επίπεδο σε έκταση που δεν είχε γίνει στο παρελθόν», διαπίστωσε ο κ. Σταϊκούρας. Με βάση την πραγματικότητα αυτή, η «κυβέρνηση εθνικής ευθύνης καλείται να βγάλει τη χώρα απ' το τέλμα, εντός του ευρώ, με άμεση επιδίωξη την εξασφάλιση πρωτογενούς πλεονάσματος απ' την επόμενη χρονιά». Τρία πουλάκια κάθονταν και κάπνιζαν ταμπάκο!

Τι να πει κανείς; Το ΔΝΤ ομολόγησε το λάθος του για να συνεχίσει τα ίδια. Μάλιστα στην έκθεσή του, ενώ ομολογεί τους λανθασμένους πολλαπλασιαστές, αυτό δεν το εμποδίζει από το να χρησιμοποιήσει τους παλιούς αυθαίρετους συντελεστές πολλαπλασιαστικών επιδράσεων για την ελληνική οικονομία, αλλά και για την παγκόσμια. Αυτό που μας λέει είναι, μην ανησυχείτε κάναμε λάθος εκτίμηση, αλλά τώρα με τα ίδια εργαλεία κάνουμε την σωστή. Η Ελλάδα θα υποστεί ύφεση της τάξης του 6% για το 2012, ενώ για το 2013 η ύφεση θα υποχωρήσει στο 4%! Γιατί; Διότι έτσι θέλει το επιτελείο του ΔΝΤ με κριτήρια εντελώς αυθαίρετα.

Οι εκτιμήσεις του ΔΝΤ από το 2008 ακολουθούν το εξής αλάνθαστο γνώμονα: προβλέπω ύφεση φέτος και ανάκαμψη του χρόνου. Μπορεί επί πέντε συναπτά έτη να πέφτει έξω, αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Κάποτε δεν θα πέσει μέσα; Κάποτε δεν θα δεήσει η οικονομία από μόνη της να βγει από την ύφεση παρά τα όσα της κάνουν; Τι σημασία έχει αν περάσουν άλλα πέντε, δέκα, είκοσι, ή τριάντα χρόνια; Έτσι ή αλλιώς η δημοσιονομική ορθοδοξία των ευαγών ιδρυμάτων τύπου ΔΝΤ και ευρωζώνης, όπως και κάθε θεολογία, δεν στηρίζεται στην κοινή λογική, ούτε στην επιστημονική μελέτη της πραγματικότητας για να διδάσκεται από τα λάθη της. Δεν αναγνωρίζει καν λάθη, απλά κάτι λάθος πολλαπλασιαστές εκ των υστέρων που δεν σημαίνουν απολύτως τίποτε για το δόγμα. Αυτό που ενδιαφέρει τα εν λόγω ευαγή ιδρύματα είναι η κατοχή της αιωνιότητας, να τους ανήκει το μέλλον έστω κι αν αυτό στοιχίσει την γενοκτονία ολόκληρων λαών, όπως συμβαίνει αυτή την στιγμή με τον ελληνικό λαό.  

Δημοσιεύτηκε στο Χωνί, 14/10/2012

Διαβάστε Περισσότερα...>>

ΙΔΟΥ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ 31,5 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ! ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΡΕΕΕ!!!

ΙΔΟΥ ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΤΑ 31,5 ΔΙΣ ΕΥΡΩ ΤΗΣ ΔΟΣΗΣ ΤΟΥ ΔΑΝΕΙΟΥ! ΜΑΣ ΔΟΥΛΕΥΟΥΝ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ΡΕΕΕ!!!:

ΝΑ ΜΟΥΡΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΓΕΛΟΥΝ ΤΟ ΛΑΟ, ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΑ ΠΟΥΛΗΜΕΝΑ ΜΜΕ. ΑΥΤΗ ΟΜΩΣ Η ΣΥΝΟΜΟΤΑΞΙΑ, ΥΠΟΔΟΥΛΗ ΕΚ ΦΥΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΚ ΓΕΝΕΤΗΣ, ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΙΣΕΙ ΟΤΙ Η ΔΟΣΗ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΡΕΙ Η ΧΩΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΠΑΡΑΚΑΛΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΞΑΘΛΕΙΩΣΗ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΘΑ ΠΑΕΙ ΣΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ. 

ΔΕΣΤΕ ΟΜΩΣ ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΑΛΗΘΕΙΑ! 

ΚΑΠΟΤΕ ΟΜΩΣ ΔΕ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΟΛΟΓΗΘΟΥΝ ΓΙΑ ΤΑ ΤΟΣΑ ΨΕΜΜΑΤΑ;

Διαβάστε Περισσότερα...>>

ΣΑΜΑΡΑΣ: ΨΥΧΡΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

ΣΑΜΑΡΑΣ: ΨΥΧΡΟΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!:

Posted by Tigris Tigropoulos

Ενώ ομολογεί ότι οι Έλληνες ματώνουν και τα μέτρα θα εντείνουν την ύφεση και τις αυτοκτονίες, ρίχνει την χαριστική βολή.


του Μάκη Βραχιολίδη


«Το νέο πακέτο μέτρων θα εντείνει τις υφεσιακές επιπτώσεις στην οικονομία»! Τάδε έφη ο υφυπουργός Ανάπτυξης κ. Μηταράκης!!!

Ο Έλληνας Πρωθυπουργός κατά τη προχθεσινή συνάντησή του με την Άγκελα Μέρκελ, δήλωσε: «Οι Έλληνες ματώνουν αλλά είναι αποφασισμένοι να παραμείνουν στο ευρώ»! 

Δηλαδή Α. Σαμαρά, για λογαριασμό του λαού και ερήμην αυτού αποφάσισες, να στείλεις και άλλους συμπατριώτες μας στην κόλαση; Επί τρία χρόνια βαθιάς ύφεσης της οικονομίας, πάνω από τρεις χιλιάδες Έλληνες έχουν αυτοκτονήσει. Ελέω ευρώ.

 Κι εσύ Α. Σαμαρά, ερμηνεύοντας τον λαό, αποφασίζεις ότι η χώρα είναι ...αποφασισμένη να χάσει και άλλες ανθρώπινες ζωές, προκειμένου να παραμείνει στο ευρώ; 

Πού διάολο σπούδασες τέτοια οικονομία, για την ανάπτυξη της οποίας, λες ότι πασχίζεις; Κυρίως όμως, ανθρωπιά κι αισθήματα δεν έχεις μέσα σου; Φιλότιμο, τσίπα και κόκκο φιλοπατρίας δεν διαθέτεις; 

Ενώ γνωρίζεις ότι τα μέτρα των 13,5 δισεκατομμυρίων ευρώ που σε διέταξε να πάρεις η Μέρκελ, θα ισοπεδώσουν την οικονομία, θα καταστρέψουν τις εναπομείνασες ζώσες επιχειρήσεις και θα αυξήσουν τις αυτοκτονίες (το επισήμανε και ο δικός σου υπουργός), ενσυνείδητα διαπράττεις το έγκλημα!

Αντώνη Σαμαρά, είσαι ηθικός αυτουργός όλων των αυτοκτονιών που σημειώνονται στην χώρα.

 Αυτοκτονούν οι Έλληνες γιατί μένουν άνεργοι. Γιατί όσο κι αν πασχίζουν, δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας. Ή μάλλον υπάρχουν για τους αλλοδαπούς! Νιώθουν άχρηστοι, ταπεινωμένοι και τελικά αποφασίζουν είτε να στρέψουν το όπλο στον κρόταφό τους είτε να φουντάρουν στο κενό! 

Για την ανεργία, που ως τσουνάμι θα σαρώσει όλες τις ελληνικές οικογένειες, θα ευθύνεσαι αποκλειστικά εσύ, Α. Σαμαρά.

ΚΑΛΠΑΖΕΙ Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΟΙ ΨΥΧΙΚΕΣ ΑΣΘΕΝΕΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ!
Μόλις προχθές, το γραφείο τύπου της ΝΔ εξέδωσε δελτίο τύπου, σύμφωνα με το οποίο, τo 25% των ανδρών και το 33% των γυναικών πάσχουν από σοβαρή κατάθλιψη.

 Συγκεκριμένα αναφέρει ότι "στη χώρα μας, η κατάθλιψη λαμβάνει πλέον χαρακτηριστικά μιας ανεξέλεγκτης επιδημίας με τραγική αύξηση του φαινομένου των αυτοκτονιών.

 Υπολογίζεται ότι το 25% των ανδρών και το 33% των γυναικών (περίπου 850 χιλ. Έλληνες και 1.1 εκατ. Ελληνίδες) πάσχουν από ήπια έως σοβαρή κατάθλιψη.

 Η χρήση αντικαταθλιπτικών φαρμάκων έχει σημειώσει άνοδο κατά 35% σε σχέση με το 2006, ενώ με την εκδήλωση της οικονομικής κρίσης το 2008 παρατηρείται ότι το καταγεγραμμένο ποσοστό επικράτησης ενός καταθλιπτικού επεισοδίου αυξήθηκε από 3.3% σε 8.2% για το 2011. Κοινή συνισταμένη των σχετικών διεθνών μελετών αποτελεί η διασύνδεση της οικονομικής δυσχέρειας με την αύξηση των πιθανοτήτων εμφάνισης καταθλιπτικών συμπτωμάτων".

Αυτά, τα επισημαίνεις κ. Σαμαρά, τα επιβεβαιώνει η ΝΔ, ωστόσο μένεις κτηνωδώς απαθής και προχωράς στην επιβολή των πρωτοφανών μέτρων των 13,5 δις ευρώ που θα εξωθήσουν στην αυτοκτονία ακόμη περισσότερους Έλληνες και θα ρίξουν στην κατάθλιψη πάνω από το 50% του πληθυσμού! Σαμαρά πραγματοποιείς εν ψυχρώ την εξόντωση του λαού.

Παρακάτω, αφιερώνουμε στον ...Έλληνα Πρωθυπουργό, μερικές από τις αυτοκτονίες Ελλήνων και Ελληνίδων (ή απόπειρες αυτοκτονίας), που οδηγήθηκαν στην απονενοημένη πράξη, είτε λόγω αδυναμίας να βρουν δουλειά είτε γιατί η κρίση έφερε την κατάθλιψη και την απελπισία στις οικογένειές τους.

ΣΕ ΠΙΤΣΑΡΙΑ ΠΟΥ ΠΗΓΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΔΟΥΛΕΙΑ, ΤΗΣ ΕΙΠΑΝ ΟΤΙ ΑΠΑΣΧΟΛΟΥΣΑΝ ΜΟΝΟΝ ΑΛΛΟΔΑΠΟΥΣ!
Οκτώβριος 2012

Δεν άντεξε την ανεργία η 26χρονη από τον Αυλώνα και αυτοπυροβολήθηκε με την καραμπίνα του πατέρα της στα σκαλιά του σπιτιού της. Η άτυχη αυτόχειρας, αναζητούσε επί μεγάλο διάστημα εργασία αλλά δεν έβρισκε. Παρά τους τίτλους πανεπιστημιακών σπουδών που κατείχε, έφτασε μέχρι του σημείου να αναζητήσει δουλειά σε πιτσαρία! Η απάντηση που πήρε; «Δενμ απασχολούμε Έλληνες στην επιχείρησή μας αλλά μόνον αλλοδαπούς»!!! Γι' αυτό τον λόγο αυτοκτόνησε κ. Σαμαρά!
15χρονη αυτοκτόνησε πηδώντας από αερογέφυρα στην περιοχή Σκύδρας!

Άγνωστα παραμένουν ακόμη τα αίτια της αυτοκτονίας της νεαρής κοπέλας. Θεωρείται όμως ως πιθανή αιτία η οικονομική κρίση.

Νοέμβριος 2010
Τραγωδία με θύμα έναν 27χρονο που έψαχνε για δουλειά έναν ολόκληρο χρόνο - Οι γονείς του, κοιμόντουσαν στο διπλανό δωμάτιο..

Ο 27χρονος, από χωριό της Πεδιάδος, έδωσε τέλος στη ζωή του το μεσημέρι της Πέμπτης (18-11-2010). Σύμφωνα με την αστυνομία, αυτοπυροβολήθηκε στο κεφάλι με καραμπίνα που κατείχε νόμιμα.

Ιούλιος 2011
Αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει κόβοντας τις φλέβες του και καρφώνοντας το μαχαίρι στην κοιλιά του, επειδή δεν άντεχε τον βραχνά της ανεργίας! Ο λόγος, για έναν 39χρονο από τα Ψαχνά Ευβοίας που προσπάθησε να κόψει το νήμα της ζωής του εξαιτίας των σοβαρών οικονομικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε τον τελευταίο χρόνο.

Δεκέμβριος 2010

«Δεν αντέχω την αναδουλειά. Δεν μπορώ άλλο. Γι' αυτό και θέλω να με συγχωρήσετε»

«Δεν φταίει κανένας. Αποφάσισα να βάλω τέλος στη ζωή μου, γιατί δεν αντέχω την αναδουλειά. Δεν μπορώ άλλο. Γι' αυτό και θέλω να με συγχωρήσετε αδέλφια, ξαδέλφια, ανίψια φίλοι... μάνα. Σας χαιρετώ με αγάπη. Δεν θέλω να με κλάψετε, θέλω να γελάτε».

Αυτά ήταν τα τελευταία λόγια που έγραψε ο 52χρονος οικοδόμος που βρέθηκε από διερχόμενο οδηγό απαγχονισμένος σε μία από τις κεντρικότερες γέφυρες της περιοχής της Ακράτας.

Αύγουστος 2012
Λύγισε κάτω από το βάρος των οικονομικών προβλημάτων που δεν τον άφηναν να πάρει ανάσα, ένας 45χρονος στην ακριτική Σύμη και αποπειράθηκε να βάλει τέλος στη ζωή του πέφτοντας σε ένα ποτάμι! Για περισσότερο από ένα χρόνο δεν έβρισκε δουλειά και τα λιγοστά έσοδα της συζύγου του, που εργάζεται μόνο το καλοκαίρι, δεν επαρκούσαν για να ζήσουν τα τρία παιδιά τους!
Αντώνη Σαμαρά, μα είσαι πραγματικά τόσο αναίσθητος; 
Θα συνεχίσεις το έγκλημα; Εν ονόματι του ευρώ και των δοσιλογικών υπογραφών σου στην Μέρκελ;

Διαβάστε Περισσότερα...>>

Τι επιδιώκεται με την εκκένωση των μικρονησίδων;

Τι επιδιώκεται με την εκκένωση των μικρονησίδων;:

Ποια Τουρκία;Η τρόϊκα κόβει στα δύο ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα με την πρόταση εκκένωσης νησιών!

Αποστρατικοποίηση, αλλά και αποστέρηση των δικαιωμάτων (π.χ. υφαλοκρηπίδα) που απορρέουν από την ύπαρξη κατοικημένων νησιών, συνιστά, μεταξύ άλλων η πρόταση του Πολ Τόμσεν επικεφαλή της τρόϊκα για την εκκένωση των  ελληνικών νησιών με πληθυσμό κάτω των 150 ατόμων και μεταφοράς τους σε μεγαλύτερα νησιά, για να υπάρξουν "οικονομίες κλίμακος" σε ιατρικές υπηρεσίες, στην εκπαίδευσης στην ακτοπλοϊα κλπ. 

Τα περισσότερα από αυτά τα νησιά φιλοξενούν ισχυρές φρουρές αφού αίναι μόνιμα "στο μάτι του κυκλώνα" από πλευράς Τουρκίας. Αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις στις οποίες τα νησιά συνιστούν υφαλοκρηπίδα, λόγω ύπαρξης κατοίκων (βάσει του διεθνούς δικαίου, ακατοίκητα νησιά δεν έχουν υφαλοκρηπίδα και φυσικά ΑΟΖ.  


Νησιά όπως η Γαύδος (με την πολλά υποσχόμενη ΑΟΖ νότια της Κρήτης) οι νήσοι Λεβίθα και Κίναρος που ουσιαστικά βρίσκονται μεταξύ των Δωδεκανήσων και των Κυκλάδων ελέγχοντας την στρατηγικής δίοδο βορρά-νότου του Αιγαίου.

Για να μην σχολιάσουμε την πρόταση εκκένωσης των νήσων Αρκιοί, Φαρμακονήσι, Ψέριμος και Γαιδουρονήσι στα Δωδεκάνησα τα οποία αποτελούν το σύγχρονο πεδίο αντιπαράθεσης της Ελλάδας και της Τουρκίας για την αλλαγή του status quo στο Αιγαίο, με την Τουρκία να αμφισβητεί την κυριαρχία αυτών των νησιών και την τρόϊκα να μας προτείνει να τα εγκαταλείψουμε !  

Σάλο προκάλεσε το αίτημα της Τρόικας να εκκενωθούν τα ελληνικά νησιά που έχουν έως 150 κατοίκους με το επιχείρημα ότι επιβαρύνουν τον κρατικό προϋπολογισμό.

Τα νησιά τα οποία θέλει να ερημώσει η τρόϊκα είναι τα εξής:

Αιγαίο Πέλαγος

• Γαϊδουρονήσι 3
• Θύμαινα 152
• Αντίψαρα 4
• Κυρα Παναγιά Αλοννήσου 10
• Περιστέρα 5
• Πιπέρι 2

Κυκλάδες

• Δήλος 14
• Μακρόνησος 5
• Κάτω Κουφονήσι 60
• Ηρακλειά 151

Δωδεκάνησα

• Ψέριμος 130
• Φαρμακονήσι 74
• Τέλενδος 54
• Αρκιοί 54
• Λέβιθα 8
• Γυαλί 10
• Σαρία 22
• Κίναρος 2

Αργοσαρωνικός

• Δοκός Ύδρας 43

Επτάνησα

• Καστός Λευκάδας 78
• Αντικύθηρα 44
• Αντίπαξοι 64

Λιβυκό Πέλαγος

• Γαύδος 88 κάτοικοι

Εάν οι προτάσεις αυτές δεν προκαλούν τα αντανακλαστικά των Ελλήνων τότε τι άλλο θα μπορούσε να το κάνει και όλα αυτά σύμφωνα με την ΤΡΟΙΚΑ στο πλαίσιο της μείωσης των δαπανών του κράτους λές και οι 1077 κάτοικοι των 23 νησιών στο Αιγαίο τον Σαρωνικό και το Ιόνιο είναι υπεύθυνοι για την πτώχευση της χώρας, όταν το κλειστό γήπεδο των Ολυμπιακών Αγώνων στο Γαλάτσι το οποίο παραμένει αχρησιμοποίητο εδώ και 8 χρόνια κόστισε στον Έλληνα φορολογούμενο 75 εκατ. ευρώ.  

Πάντως το ΥΕΝ διαψεύδει την πληροφορία για την εκκένωση των νησιών αλλά μετά από όλα αυτά που έχουμε το να πιστέψουμε τελικά.
 

Διαβάστε Περισσότερα...>>